Minister Hermans biedt na bijna twintig jaar excuses aan Q-koortspatiënten aan.
Den Haag, vrijdag, 9 oktober 2026. Na twintig jaar negeren biedt het kabinet excuses aan Q-koortspatiënten aan. Terwijl patiënten eindelijk erkenning krijgen, weigert de minister extra geld voor medisch onderzoek.
Eindelijk excuses na jarenlang kastje-muurbeleid
We schreven al eerder over de doodzieke Q-koortsslachtoffers die vandaag eindelijk excuses eisten van de overheid [1]. Gisteren en vandaag kregen zij die ook [3][4]. Minister Sophie Hermans van Volksgezondheid (VVD) bood in het provinciehuis in Den Bosch haar excuses aan namens het kabinet [2][4]. Ze deed dit uit de grond van haar hart [4][5]. De minister verontschuldigde zich niet voor de aanpak van de epidemie zelf, maar wel voor het ontbreken van een sociaal vangnet [6][7]. Patiënten met het Q-koortsvermoeidheidssyndroom (QVS) werden jarenlang niet geloofd en door instanties zoals het UWV van het kastje naar de muur gestuurd [3][6]. Dit negeren heeft het vertrouwen in de overheid en de medische wereld ernstig beschadigd [3].
De erfenis van een vergeten epidemie
De Q-koortsepidemie begon twintig jaar geleden en woedde vooral tussen 2007 en 2010 in Noord-Brabant en Limburg [3][5]. Tienduizenden mensen raakten besmet via geitenboerderijen en meer dan honderd mensen overleden [2][3]. Vandaag de dag kampen nog altijd 1500 tot 2000 mensen met chronische vermoeidheid en uitputting [6][7]. Velen van hen verloren hun baan, kregen geldzorgen en raakten sociaal geïsoleerd [2][7]. De Nationale Ombudsman schreef in 2012, 2017 en 2024 al kritische rapporten [3][6]. Opeenvolgende ministers weigerden echter excuses te maken, tot een nieuw onafhankelijk evaluatierapport het kabinet nu dwingt om schuld te bekennen [3][6].
Een mager doekje voor het bloeden
Mooie woorden kosten niets, maar wat levert het op? In 2027 stelt het kabinet eenmalig 2,5 miljoen euro beschikbaar voor de verbetering van de kwaliteit van leven van patiënten [3][6]. Daarmee kunnen slechts 100 tot 500 vastgelopen patiënten individueel worden geholpen [6][7]. Bij 100 geholpen patiënten is dat een schamele 25000 euro per persoon [6]. Ondertussen weigert Hermans fors te investeren in langdurig wetenschappelijk onderzoek naar post-acute infectieuze ziekten (PAIS) [3][6]. Sterker nog, de financiering voor long covid-expertisecentra stopt binnenkort [3]. Het kabinet wil deze complexe zorg doorschuiven naar de reguliere huisarts [3][6]. Dat is opmerkelijk, want de Gezondheidsraad waarschuwde al dat de reguliere zorg deze grote groep patiënten helemaal niet kan absorberen [3][6]. De excuses zijn binnen, maar de echte strijd voor goede zorg is nog lang niet gestreden [6].