Vier jongeren kosten Son en Breugel anderhalf miljoen euro en drijven de lokale woonlasten fors op.
Son en Breugel, vrijdag, 13 november 2026. Son en Breugel verhoogt de ozb volgend jaar met 48 procent. De jeugdzorgkosten lopen uit de hand: vier jongeren kosten samen al 1,5 miljoen euro.
brabants dorp betaalt de hoofdprijs
De Brabantse gemeente Son en Breugel trekt aan de noodrem [1][2]. De gemeenteraad stemde afgelopen woensdagavond in met een drastisch begrotingsplan om een gapend financieel gat te dichten [1][2]. Lokale huiseigenaren betalen het gelag. De ozb schiet volgend jaar omhoog met 48% [1][2]. Voor een gemiddeld koophuis betekent dit een extra aanslag van circa 16.8 euro per maand [1][2]. Dat tikt jaarlijks aan tot een slordige 201.6 euro uit de eigen portemonnee [GPT]. De gemeente haalt met de ingreep jaarlijks zo’n 3.100 million euro op [1][2]. Wethouder Steven Grevink waarschuwde dat de reserves nagenoeg leeg zijn [1][2].
peperdure zorg voor vier jongeren
Waar blijft al dat geld? De rekening van de jeugdzorg ontploft volledig [1][2]. Son en Breugel geeft jaarlijks rond de 7.000 million euro uit aan jeugdzorg [1][2]. Saillant detail: maar liefst 1.500 million euro gaat op aan slechts vier cliënten [1][2]. Dat is gemiddeld 375000 euro per jongere. Het kabinet besloot in 2022 dat de gesloten jeugdzorg uiterlijk in 2030 verdwijnt [1][2]. Jongeren horen in vrijheid te leven [1]. Gevolg: gemeenten moeten zware maatwerkzorg elders inkopen, zoals één-op-éénbegeleiding in een vakantiehuisje [1][2]. Dat prijskaartje bezorgt dorpen slapeloze nachten [1][2].
jongerencentrum wankelt ondanks lastenverzwaring
Inwoners vergelijken de stijging gekscherend met een broodje ossenworst dat plots half zoveel duurder wordt; de hap smaakt meteen een stuk minder [1]. Zelfs met deze lastenverzwaring hangt het zwaard van Damocles boven voorzieningen [1][2]. Wethouder Grevink vreest dat het lokale jongerencentrum alsnog moet sluiten [1][2]. Juist die plek voorkomt volgens hem dat tieners later zware zorg nodig hebben [1][2]. Het signaal uit Brabant is glashelder voor heel Nederland: de zorgplicht voor kwetsbare jongeren wringt steeds harder met de portemonnee van de burger [1][2].