Vaste financiering verlost het COA eindelijk van het eeuwige verhuiscircus.
Den Haag, vrijdag, 10 juli 2026. De Eerste Kamer gaf deze week groen licht voor een vast COA-budget. Dit stopt het peperdure gesleep met asielzoekers op cruiseschepen en brengt eindelijk rust.
Rust in de regio en op het water
In het Groningse Ter Apel en havens zoals Rotterdam en Amsterdam is de asielcrisis dagelijks voelbaar [1][2]. De Eerste Kamer hakte op woensdag 8 juli 2026 de knoop door en stemde in met een stabiele, meerjarige financiering voor het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) [1][2]. Dit historische besluit moet een einde maken aan het ad-hocbeleid van de afgelopen decennia [1][2]. Tot nu toe opende en sloot het COA de ene na de andere opvanglocatie [1][2]. Dat kostte klauwen vol geld en zorgde voor constante onrust in Nederlandse gemeenten [1][2]. Nu komt er eindelijk een structurele geldstroom in de rijksbegroting [4][5].
Einde aan het asielcarrousel
De impact op de Nederlandse samenleving is groot. Omwonenden van tijdelijke locaties horen nu vaak pas op het allerlaatste moment dat er een opvanglocatie komt of juist weer verdwijnt, wat het maatschappelijk draagvlak flink aantast [2][3]. Voor de asielzoekers zelf is het constante verhuizen eveneens een drama; kinderen moeten steeds naar een nieuwe school en volwassenen verliezen hun net verkregen baan [2][3]. Met dit vaste budget kan het COA langetermijnafspraken maken met gemeenten voor een vast aantal plekken [1][2]. Dat scheelt niet alleen miljoenen aan dure noodopvang op cruiseschepen zoals de MS Galaxy, maar geeft omwonenden en gemeenten eindelijk de broodnodige duidelijkheid [1][2].
Geen snelle oplossing, wel hoop
Toch lost dit besluit de problemen niet morgen op [2][4]. Sinds 20 mei 2026 geldt er al gecontroleerde toegang in Ter Apel omdat de opvanglocaties overvol zitten [2]. Het COA blijft voorlopig nog afhankelijk van noodopvang door openstaande asielprocedures en een enorm tekort aan woningen voor statushouders [1][2]. Maar waarnemend bestuursvoorzitter Joeri Kapteijns ziet licht aan het einde van de tunnel [1][2]. Volgens hem biedt deze financiering, samen met een goede uitvoering van de Spreidingswet, de perfecte kans om opvanglocaties in de toekomst ook te gebruiken voor andere woningzoekenden [1][2]. Een slimme dubbelslag voor de Nederlandse woningmarkt [GPT].