Spoorpersoneel in het noorden pikt het geweld niet langer en eist direct harde maatregelen.
Groningen, vrijdag, 28 augustus 2026. Negentig procent van het noordelijke spoorpersoneel voelt zich onveilig. Na recente mishandelingen en bedreigingen met naalden vreest vakbond VVMC dat er snel een dodelijk slachtoffer valt.
Angst reist mee op het noordelijke spoor
Geweld op het spoor in Groningen en de rest van Noord-Nederland loopt volledig uit de hand [1]. Uit een enquête van vakbond VVMC onder 242 medewerkers in Groningen, Leeuwarden en Zwolle blijkt dat maar liefst 90 procent van het personeel zich onveilig voelt op het werk [1]. In mei 2026 kwamen er in deze regio al 280 meldingen van agressie binnen, waaronder zeven fysieke mishandelingen [1]. De druppel die de emmer deed overlopen, viel vorige week op donderdag 20 augustus 2026 [1]. Een conducteur op het traject richting Zwolle werd tijdens een kaartcontrole hard op zijn hoofd geslagen en raakte gewond [1]. Volgens de vakbond raakte de man zelfs buiten bewustzijn, hoewel de NS dat laatste ontkent [1].
Mishandelingen en dreiging met naalden
Het werk op de trein lijkt inmiddels wel een risicosport. In het afgelopen halfjaar zijn twee conducteurs op het traject naar Zwolle mishandeld [1]. Momenteel zitten zes noordelijke NS-medewerkers langdurig thuis na een geweldsincident [1]. De incidenten worden ook steeds bizarder. Zo achtervolgde een verwarde reiziger op het traject Hoogeveen-Groningen personeel en reizigers met een injectienaald [1]. Landelijk stijgt het aantal zware incidenten ook gestaag, van 1.095 gevallen in 2024 naar 1.132 in 2025 [1]. Dat is een stijging van 3.379 procent [1]. In 2024 liepen in totaal 338 NS-medewerkers fysiek letsel op door agressie [1].
Spoorpersoneel eist onmiddellijke actie
De VVMC eist nu snel harde maatregelen en wil meer handhavers op Hoofdstation Groningen, vooral rond de nachttrein van 03.00 uur [1]. De NS wijst er daarentegen op dat er in de weekendnacht al beveiligers met honden rondlopen en dat bodycams preventief helpen [1]. Toch vindt landelijk vakbondsbestuurder Wim Eilert het wachten op een dodelijk slachtoffer als er nu niets gebeurt [1]. Vakbondsvoorzitter Murat Mert, die zelf ooit bij zijn keel werd gegrepen, vat het simpel samen: iedereen is de vader, moeder of het kind van iemand en wil na een werkdag gewoon weer veilig thuiskomen [1].