Lhbti-vluchtelingen in Ter Apel vrezen voor hun leven omdat gemeenten weigeren veilige opvang te bieden.
Ter Apel, vrijdag, 18 september 2026. Lhbti-vluchtelingen in Ter Apel worden ernstig mishandeld en met de dood bedreigd. Veilige opvang ontbreekt, omdat bijna tweederde van de Nederlandse gemeenten de Spreidingswet nog altijd volledig negeert.
Angst en geweld in het Groningse Ter Apel
In het Groningse Ter Apel is de situatie voor lhbti-vluchtelingen momenteel ronduit angstaanjagend [1]. In augustus 2026 werd de 32-jarige Obada, die pas in juli 2026 uit Jordanië vluchtte vanwege zijn geaardheid, in het aanmeldcentrum aangevallen met een ketting [1]. Mede-asielzoekers sloegen hem in elkaar en riepen dat hij dood moest omdat hij homo is [1]. Dit staat helaas niet op zichzelf. Begin september 2026 stuurde belangenorganisatie LGBT Asylum Support een brandbrief naar minister Bart van den Brink over vijf ernstige geweldsincidenten deze zomer rond Ter Apel, waaronder zware mishandeling en verkrachting [1]. De druk op het Groningse aanmeldcentrum blijft zo onmenselijk hoog dat er in de nacht van 14 op 15 september 2026 zelfs noodopvang in Warffum moest worden ingezet [2].
Gemeenten negeren de Spreidingswet massaal
Waarom lost het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) dit niet op? Er is simpelweg geen ruimte voor een veilige, op maat gemaakte opvang omdat Nederlandse gemeenten weigeren mee te werken [1]. Maar liefst 223 van de 342 gemeenten (dat is 65.205 procent) lappen de Spreidingswet, die al sinds maart 2024 bestaat, aan hun laars [1]. Slechts 119 gemeenten voldoen netjes aan hun opvangplicht [1]. Dit lamlendige beleid kost de Nederlandse belastingbetaler ook nog eens bakken met geld. Minister Van den Brink rekende op donderdag 10 september 2026 voor dat het naleven van de wet de schatkist jaarlijks minstens 1 miljard euro kan besparen [1]. De minister heeft nu 42 weigergemeenten op het matje geroepen; komen zij niet snel met een concreet plan, dan wijst hij zelf locaties aan [1].
De maatschappelijke prijs van een opvangcrisis
Deze weigering van gemeenten raakt de hele Nederlandse samenleving, want de opvangcrisis blijft zo onnodig duur en instabiel [1][2]. Ondertussen lopen de sociale spanningen in de asielcentra verder op door het nieuwe Europese migratiepact dat sinds 12 juni 2026 van kracht is [1]. Hierdoor krijgen nieuwkomers voorrang bij de IND-procedure, wat leidt tot diepe frustratie bij asielzoekers die al langer wachten [1]. Zolang gemeenten weigeren om fatsoenlijk opvangcapaciteit te delen, betalen kwetsbare minderheden in Ter Apel de hoogste prijs met hun fysieke veiligheid [1].