Er zijn nu voor het eerst meer opa's en oma's dan peuters op de wereld.
Washington D.C., vrijdag, 4 september 2026. Een historisch keerpunt. Door betere zorg en minder baby’s telt de aarde nu meer senioren dan jonge kinderen. Deze grijze golf blijft de komende decennia keihard groeien.
Een historische grijze golf uit Amerika
In de Verenigde Staten bracht het Census Bureau onlangs een historisch demografisch rapport uit [5]. Voor het eerst in de geschreven geschiedenis telt onze aarde meer senioren van 65 jaar en ouder dan jonge kinderen van vijf jaar of jonger [2][3]. In 2025 maakten deze ouderen al 10,5 procent van de wereldbevolking uit, vergeleken met 9,8 procent voor de allerjongsten [3]. Dit is geen tijdelijke rimpeling in de statistieken. De komende decennia schiet het aandeel 65-plussers wereldwijd omhoog naar een verwachte 19,6 procent in 2060 [3]. Dat betekent dat straks bijna één op de vijf aardbewoners met pensioen is [1].
Waarom dit de Nederlandse lezer raakt
De oorzaak van deze verschuiving is simpel: we leven langer én we krijgen wereldwijd veel minder baby’s [2]. In 2023 leefde maar liefst 71 procent van de wereldbevolking in een land waar het geboortecijfer onder het vervangingsniveau van 2,1 kinderen per vrouw ligt [2][3]. Voor ons in Nederland is dit heel relevant nieuws. Europa is namelijk de oudste regio ter wereld [5]. Een krimpende groep werkenden moet straks de stijgende pensioenen en zorgkosten dragen [2][5]. De OECD voorspelt dat overheden na 2026 te maken krijgen met een gapend gat: de zorguitgaven stijgen met gemiddeld 2,6 procent van het BBP, terwijl de inkomsten met slechts 1,3 procent stijgen [5]. Dat is een pijnlijk tekort van 1.3 procent van het BBP [5].
Kansen voor de toekomst
De druk op informele zorgsystemen neemt hierdoor snel toe. Nu al is ongeveer drie op de vijf vijftigplus-mantelzorgers in OECD-landen vrouw [5]. Hoewel landen als Zuid-Korea in sneltreinvaart de oudste samenleving ter wereld worden [3], hoeven we niet alleen maar te somberen. Experts benadrukken dat we ouderdom niet louter als een dure kostenpost moeten zien [3]. Als we senioren langer gezond houden en actief betrekken bij de arbeidsmarkt, leveren onze actieve opa’s en oma’s juist een enorme economische en maatschappelijke waarde op [3][5].