Klimaatadviseur South Pole rekent zich opnieuw rijk met bomen in Paraguay.
Asuncion, maandag, 9 november 2026. South Pole sjoemelt met cijfers over een eucalyptusplantage in Paraguay. Experts waarschuwen voor misleiding: het project zorgt in werkelijkheid slechts voor uitgestelde uitstoot.
Creatief boekhouden met bomen
Duurzaamheidsadviseur South Pole Group ligt onder een vergrootglas [1][2]. Het bureau gebruikt willekeurige getallen om de opbrengst van zogeheten carbon credits voor een eucalyptusplantage in Paraguay rooskleuriger voor te stellen [1]. Deskundigen prikken direct door de cijfers heen [1]. Zij noemen het bosbouwproject allerminst duurzaam en spreken ronduit van uitgestelde uitstoot [1]. Bomen kappen voor houtproducten betekent immers dat opgeslagen koolstof later alsnog in de atmosfeer belandt [GPT]. Met meer dan vijfhonderd experts en ruim twintig jaar ervaring geldt South Pole als een gevestigde partij [3]. Eerder sneed het bedrijf na ophef al in honderden banen [4]. Toch blijft de verleiding groot om willekeurige cijfers in de modellen te stoppen [1].
Gevaar voor kopers en concurrenten
De handel in CO2-certificaten draait op blind vertrouwen [GPT]. South Pole Group geldt in november 2026 als een absolute marktleider naast spelers zoals Aera Group, Terrapass, Schneider en EcoAct [2]. Ook partijen zoals 3Degrees, NativeEnergy en Carbon Credit Capital strijden om zakelijke klanten [2]. Grote bedrijven zoals Shell kochten eerder al massaal risicovolle compensatiecertificaten in [5]. Als marktleiders wankele getallen verkopen, ondermijnt dat de hele markt [1][2]. Zakelijke kopers riskeren forse reputatieschade wegens misleiding en greenwashing [1][GPT]. Een bomenproject dat op papier schone lucht belooft maar in werkelijkheid waardeloze certificaten levert, zet de geloofwaardigheid van elke klimaatclaim op het spel [1][5].
De rekening voor de consument
De economische kettingreactie raakt uiteindelijk de gewone burger [GPT]. Bedrijven rekenen de aankoop van duurzaamheidscertificaten door in de prijzen van alledaagse goederen, van benzine tot supermarktproducten [GPT]. De consument betaalt dus een meerprijs voor een groen etiket dat weinig voorstelt [1][GPT]. Bovendien dreigen toezichthouders met miljoenenboetes voor misleidende duurzaamheidsclaims [GPT]. Bedrijven schuiven juridische claims en afschrijvingen op gebakken lucht rechtstreeks door naar de eindgebruiker [1][GPT]. Wie vandaag betaalt voor een groen geweten, krijgt straks de rekening voor een ondeugdelijke boekhouding [1].