Oud-minister Mariëlle Paul hield een belangrijk plan tegen de uitbuiting van arbeidsmigranten bewust geheim tot na de verkiezingen.
Den Haag, maandag, 31 augustus 2026. Woo-stukken onthullen dat minister Paul de annulering van het beschermingsplan voor arbeidsmigranten bewust achterhield. De bekendmaking volgde strategisch precies één dag na de verkiezingen.
Haagse vertragingstactiek rond kwetsbare werknemers
Politiek is vaak een kwestie van timing, maar voormalig demissionair minister Mariëlle Paul (VVD) maakte het vorig jaar wel erg bont [1]. Uit Woo-stukken van onderzoeksplatform Pointer blijkt dat zij de annulering van een beschermingsplan voor arbeidsmigranten bewust wekenlang achterhield [1]. Ze besloot al op 19 september 2025 om het plan te bevriezen [1]. Toch stuurde ze de officiële Kamerbrief pas op 30 oktober 2025 naar de Tweede Kamer, exact één dag na de verkiezingen [1]. Waarom deze geheimzinnigheid? Het ministerie wilde de ‘oude verhoudingen’ niet verstoren voor de gang naar de stembus [1]. Terwijl de ambtelijke top noteerde dat werkgevers al zaten te ‘glimmen’, bleven de vakbonden boos achter [1]. De politieke partijen PRO en CDA lieten dit niet over hun kant gaan en stelden op 8 augustus 2026 kritische Kamervragen over deze opmerkelijke vertragingstactiek [1].
De harde realiteit op de Amsterdamse stoep
Dit Haagse uitstelgedrag heeft directe gevolgen voor de Nederlandse straten. Door het schrappen van het beschermingsplan mogen uitzendbureaus nog altijd tot maximaal 25 procent van het minimumloon inhouden voor huisvestingskosten [1][2]. De geplande afbouw van 5 procent per jaar per 1 januari 2026 ging definitief de prullenbak in [1]. De Amsterdamse burgemeester Femke Halsema noemde dit besluit op zondag 30 augustus 2026 in het tv-programma Buitenhof ronduit desastreus [2][3]. In de praktijk zijn werk en huisvesting voor deze groep namelijk direct aan elkaar gekoppeld [2][3]. Verlies je je baan bij het uitzendbureau? Dan sta je diezelfde dag nog op straat [2][3].
Steden lopen over door dakloosheid en overlast
De gevolgen van dit beleid zijn pijnlijk zichtbaar in de grote steden [2][3]. In de regio Amsterdam zijn inmiddels meer dan 15.000 mensen dak- of thuisloos [2][3]. Van de 3.644 geregistreerde overlastgevers in de hoofdstad zijn er 1.500 arbeidsmigrant uit Oost-Europa [2][3]. Halsema waarschuwt dat de leefbaarheid bezwijkt onder een giftige cocktail van dakloosheid, verloedering, crackgebruik en verward gedrag [2][3]. De burgemeester eist nu dat het kabinet het besluit van oud-minister Paul snel terugdraait [2]. Alleen door malafide uitzendbureaus aan te pakken en de koppeling tussen werk en wonen te verbreken, kunnen we voorkomen dat nog meer mensen op straat belanden [2].