Met een gescheurde achillespees snelde Tigst Assefa gisteren naar de winst in Berlijn.
Berlijn, maandag, 28 september 2026. De Ethiopische Tigst Assefa won gisteren de marathon van Berlijn in een recordtijd, terwijl haar achillespees bleek te zijn gescheurd. Vandaag is ze in München succesvol geopereerd.
De bizarre pijngrens van Tigst Assefa
Stelt u zich eens voor: u rent een marathon, uw achillespees scheurt onderweg gedeeltelijk af, en u besluit gewoon door te rennen én te winnen. Het klinkt als een onmogelijke filmscène, maar de Ethiopische Tigst Assefa flikte het gisteren in Berlijn [1][2][7]. De 29-jarige atlete liep de legendarische 42,195 kilometer uit in een waanzinnige tijd van 2 uur, 11 minuten en 4 seconden [5]. Na 31 kilometer begon de ellende met een venijnige pijn, die rond kilometer 40 echt ondragelijk werd [1][2]. Toch strompelde ze hinkend over de finishlijn om haar derde Berlijnse overwinning te claimen [2][5][7].
Wereldrecord glipt weg in de laatste kilometers
Lange tijd leek Assefa zelfs op weg naar een nieuw wereldrecord [2][3]. Tot twee kilometer voor de meet lag ze nog twaalf seconden voor op het schema van de geschorste Ruth Chepngetich [3][4]. Maar door de felle pijn in haar achillespees moest ze in de absolute slotfase flink inleveren [2][3]. Haar uiteindelijke toptijd van 2.11.04 is desondanks haar persoonlijk record, dat ze met 49 seconden verbeterde ten opzichte van haar oude parcoursrecord van 2.11.53 uit 2023 [2][5]. Dit is nog altijd de derde snelste tijd ooit gelopen door een vrouw [2][4]. De podiumceremonie moest ze echter overslaan; de kersverse winnares zat toen al in het vliegtuig naar het ziekenhuis [1][5].
Maandenlange revalidatie wacht in München
Vandaag volgde de onvermijdelijke rekening voor deze heldhaftige, maar loodzware fysieke aanslag. Assefa is vandaag in München succesvol geopereerd aan haar gescheurde achillespees [1][2]. Haar Italiaanse manager Gianni Demadonna liet weten dat de revalidatie haar waarschijnlijk zo’n zes maanden aan de kant houdt [1][2]. De komende tijd zien we de olympisch zilverenmedaillewinnares dus niet op de weg [1][2]. Een bittere pil voor de atlete, maar haar legendarische doorzettingsvermogen staat voor altijd in de geschiedenisboeken geschreven [GPT].