Het Nederlandse klimaatbeleid zit muurvast en we blijven verslaafd aan buitenlandse olie.
Den Haag, maandag, 14 september 2026. Het Planbureau voor de Leefomgeving waarschuwt dat politiek gezwabber onze klimaatdoelen onhaalbaar maakt. Hierdoor blijven we voorlopig hopeloos afhankelijk van buitenlandse fossiele brandstoffen.
Haags gezwabber blokkeert de energietransitie
Het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) trekt aan de alarmbel [1]. Directeur Marko Hekkert ziet een enorme kloof tussen de Haagse ambities en het werkelijke beleid [1]. Het kabinet van premier Rob Jetten [3] wisselt te vaak van koers en dat nekt de energietransitie [1]. Ondertussen stijgen de prijzen aan de pomp naar wel drie euro per liter [1]. Minister van Klimaat en Groene Groei Van Veldhoven geeft toe dat de doelen voor 2030 heel ver weg zijn, al belooft ze beterschap [1].
Volle stroomnetten en een duurdere energierekening
Waarom loopt het vast? De stroomnetten zitten bomvol en er is een schreeuwend tekort aan technisch personeel [1]. Hoewel het kabinet op vrijdag 11 september 2026 maatregelen aankondigde om de energie-infrastructuur sneller te bouwen, groeien de wachtlijsten voor aansluitingen vrolijk door [1]. De burger merkt dit direct in de portemonnee. Volgens oppositiepartij JA21 betaalt een gemiddeld huishouden volgend jaar 140 euro meer voor energie [2]. JA21 roept hard om kernenergie als de ultieme oplossing [2]. Critici waarschuwen echter dat de bouw van één centrale al snel twintig jaar duurt en de afvalopslag bij de COVRA ook volraakt [2].
Lichtpuntjes op de weg
Is er ook goed nieuws? Jazeker, de vervoerssector doet het verrassend goed [1]. Door Europese regels en geopolitieke onrust, zoals de Iran-oorlog en aanvallen op Russische raffinaderijen, stappen steeds meer mensen over op elektrisch rijden en biobrandstoffen [1]. Volgens Hekkert laat dit zien dat consistent beleid en innovatie wél werken [1]. Toch waarschuwt EU-klimaatcommissaris Wopke Hoekstra, die in juli 2026 nog pleitte voor soepelere Europese klimaatregels, dat we de concurrentiepositie van onze industrie niet uit het oog moeten verliezen [1].