Overvolle opvangcentra bedreigen de veiligheid van lhbti-vluchtelingen in Ter Apel.
Ter Apel, maandag, 19 oktober 2026. Lhbti-vluchtelingen ontvluchten haat in hun eigen land, maar belanden in Ter Apel tussen dezelfde opvattingen. Het kabinet telt incidenten niet eens en belooft pas in 2027 cijfers.
Angst en krapte in Ter Apel
In het Groningse Ter Apel is de opvang overvol [1]. Lhbti-vluchtelingen ontvluchten haat in hun thuisland, maar treffen in de opvang soms exact dezelfde opvattingen aan [1][3]. Asielminister Bart van den Brink gaf op 16 oktober 2026 antwoord op Kamervragen van Lisa Westerveld [1][2]. Hij erkent dat veilige opvang in afgescheiden units in Ter Apel en Budel niet altijd lukt door de hoge bezettingsgraad [1][2]. De spanningen lopen op als de capaciteit onder druk staat [1][2]. Het COA heeft zo’n 275 contactpersonen ingezet en biedt trainingen aan, maar de dekking op noodopvanglocaties blijft problematisch [1][2].
Geen cijfers en gedeeld dak
Het kabinet heeft momenteel geen zicht op hoe vaak bewoners lhbti-asielzoekers belagen [1][2]. Cijfers over discriminatoire misdrijven door integratie van politie- en OM-data komen pas vóór het zomerreces van 2027 [1][2]. Wie niet telt, hoeft niks op te lossen, zo luidt de kritiek [3]. Bij ernstige misdragingen kan het COA een dader overplaatsen naar de handhavingslocatie in Hoogeveen [1][2]. Dat is geen straf en leidt niet tot uitzetting [1]. Slachtoffers en vermoedelijke daders blijven daardoor na een melding of aangifte regelmatig onder hetzelfde dak wonen [1][2].