Micky van de Ven schreeuwt het uit van de pijn bij zwaarbevochten zege van Oranje.
Eindhoven, maandag, 5 oktober 2026. Oranje wint met 2-1 van Servië, maar verdediger Micky van de Ven valt in de slotfase uit met een pijnlijke armblessure na een heldhaftige redding.
Drama in de slotfase
Het Nederlands elftal won op zondag 4 oktober 2026 met 2-1 van Servië in Eindhoven [1][2][3]. Maar de schrik zat er goed in toen Micky van de Ven in de 88e minuut naar de grond ging [1]. De 25-jarige verdediger van Tottenham Hotspur maakte een cruciale sliding om de gelijkmaker te voorkomen [1]. Daarbij landde een Servische speler ongelukkig met zijn noppen op zijn hand en arm [1][2]. Van de Ven schreeuwde het uit van de pijn [1]. Hij probeerde nog even door te bijten, maar moest de strijd alsnog staken [1][2]. Omdat bondscoach Xavi al zijn wissels had verbruikt, speelde Oranje het duel met tien man uit [1][2].
Opluchting voor club en land
Gelukkig lijkt de schade achteraf mee te vallen. Bondscoach Xavi liet na de wedstrijd weten dat het geen ernstige blessure is [1]. Van de Ven was vooral duizelig door de pijn aan zijn vinger [1]. Dat is een flinke opluchting voor zijn club Tottenham Hotspur, die momenteel op de laatste plaats staat in de Engelse Premier League [1]. Door de zwaarbevochten 2-1 zege, met doelpunten van Teun Koopmeiners en Joshua Zirkzee, doet Oranje uitstekende zaken [1][2]. Nederland staat nu met acht punten uit vier duels bovenaan in de Nations League-groep [2].
Overvolle speelkalender eist zijn tol
De blessure van Van de Ven past in een trend. Bondscoach Xavi zag de afgelopen twee weken de ene na de andere speler wegvallen [1]. Namen als Brian Brobbey, Cody Gakpo en Lutsharel Geertruida moesten al eerder afhaken [1]. Spelers en trainers klagen dan ook steen en been over de overvolle speelkalender met vier interlands in twaalf dagen [3]. Vice-aanvoerder Denzel Dumfries noemde het programma al loodzwaar en pleit voor een terugkeer naar de oude opzet met maximaal twee interlands per cyclus [3]. Voor nu kan Oranje in ieder geval met de koppositie op zak gaan rusten [1][2].