Robin van Persie verbreekt eindelijk het stilzwijgen maar rept met geen woord over zijn Feyenoord-ontslag.
Rotterdam, maandag, 5 oktober 2026. De oud-topspits geeft zijn eerste interview sinds zijn vertrek in Rotterdam. Hij praat honderduit over zijn voetbalvisie en legendarische doelpunten, maar over zijn ontslag zwijgt hij in alle talen.
Geen woord over Rotterdam-Zuid
Robin van Persie (43) laat op maandag 5 oktober 2026 eindelijk weer van zich horen [1][2]. Sinds zijn recente ontslag als trainer bij Feyenoord hield de topscorer aller tijden van Oranje de kaken stijf op elkaar [1][2]. Wie hoopte op een sappige nabeschouwing over zijn vertrek uit Rotterdam, komt bedrogen uit [1][2][3]. In een exclusief interview met Flashscore rept hij namelijk met geen enkel woord over zijn ontslag [1][3][4]. De clubloze trainer praat liever over zijn tactische ontwikkeling [1][2][3]. Waar hij als speler vooral vanuit vaste principes dacht, kijkt hij nu veel breder naar het spelletje [1][2][3]. Hij geniet tegenwoordig evenzeer van een razendsnelle omschakeling als van dominant voetbal met een verzorgde opbouw [1][2][3].
Zwoegen in de schaduw
Natuurlijk passeren zijn legendarische doelpunten de revue [1][2]. De vliegende kopbal tegen Spanje en zijn weergaloze volleys namens Arsenal en Manchester United blijven hem dierbaar [1][2][3]. Toch hecht de Rotterdammer meer waarde aan de weg ernaartoe [1][2]. Het grote publiek ziet immers alleen de glansrijke momenten op tv [1][3]. Het echte werk gebeurt volgens hem juist in de schaduw, wanneer er geen camera’s op je gericht staan [1][3]. Van Persie benadrukt dat zijn zware blessures en moeilijke periodes hem hebben gevormd [3]. Juist op die momenten leerde hij wie er echt loyaal aan hem bleven [1][2][3].
Slapeloze nachten van topverdedigers
Tijdens zijn succesjaren in de Engelse Premier League stond hij wekelijks tegenover de absolute wereldtop [3]. Vier verdedigers bezorgden hem daarbij de meeste kopzorgen: John Terry, Thiago Silva, Rio Ferdinand en Nemanja Vidic [3]. Hoewel hij destijds de sterren van de hemel speelde, relativeert hij de voetbalwereld nu snel [1][3]. Succes trekt immers altijd een hoop tijdelijke vrienden aan [1][3]. Nu hij na zijn Feyenoord-avontuur zonder club zit, weet hij gelukkig precies wie zijn echte vrienden zijn [1][2][3].