Nederland houdt Venezolaanse oppositieleider tegen na Amerikaanse druk.
Washington D.C., maandag, 13 juli 2026. Ambassadeur Birgitta Tazelaar trok de reistoestemming voor María Corina Machado plotseling in. Haar vliegtuig keerde halverwege om. De VS werkt inmiddels liever samen met het nieuwe Venezolaanse regime.
Kortsluiting in de lucht
Het ene moment vlieg je opgelucht naar huis, het volgende moment hang je ergens boven de wolken om gedwongen om te keren. Het overkwam de Venezolaanse oppositieleider María Corina Machado. De Nederlandse ambassadeur in de VS, Birgitta Tazelaar, gaf haar op 24 juni 2026 groen licht om via Curaçao naar het door aardbevingen getroffen Venezuela te reizen [1][2]. Een dag later, op 25 juni 2026, trok Tazelaar die toestemming plotseling weer in [1][2]. Het vliegtuig van Machado moest direct rechtsomkeert maken naar Manassas in de Amerikaanse staat Virginia [1][2]. De reden? Een flinke dosis diplomatieke kortsluiting in Washington [1]. De Amerikaanse plaatsvervangend minister Chris Landau steunde Machado, maar zijn baas, minister Marco Rubio, floot de boel hardhandig terug [1].
Nieuwe vrienden in Caracas
Washington heeft namelijk een nieuwe favoriet in Caracas. Sinds de arrestatie van dictator Nicolás Maduro op 3 januari 2026 doen de Amerikanen liever zaken met interim-leider Delcy Rodríguez [2]. In april 2026 schrapte de VS zelfs de persoonlijke sancties tegen Rodríguez [2]. Machado wordt inmiddels gezien als een lastige stoorzender die de prille vriendschap verstoort [1][2]. En dat terwijl Nederland haar in december 2025 nog hielp te vluchten naar Oslo voor de Nobelprijs voor de Vrede, waarbij ze destijds zelfs een wervelfractuur opliep [1]. Nu staat ze buitenspel. Zelfs een vluchtpoging via Panama strandde op 10 juli 2026 door Amerikaanse druk [1].
Curaçao als Amerikaans bolwerk
Voor Curaçao zijn de belangen gigantisch. Het eiland is sinds januari 2026 veranderd in een cruciale Amerikaanse legerbasis voor hulp aan Venezuela [2]. Op de CSL-basis op Hato werken inmiddels tussen de 1.000 en 1.500 militairen en hulpverleners [2]. Dat is een marge van 500 man [2][GPT]. Volgens de Amerikaanse consul Ramón ‘Chico’ Negrón is dit de grootste operatie op het vliegveld ooit [2]. De Amerikanen knappen zelfs Venezolaanse vliegvelden op [2]. Nederland wil deze logistieke machine blijkbaar niet in de wielen rijden en kiest eieren voor zijn geld [1][2].