Het kabinet-Jetten zoekt miljarden voor de nieuwe begroting maar krijgt ruzie met de vakbonden.
Den Haag, maandag, 10 augustus 2026. Om een miljardentekort te dichten wil het kabinet bezuinigen op onze AOW en WW. De vakbonden pikken dit niet en leggen in september het hele land plat met stakingen.
De krappe kas van Jetten
Het minderheidskabinet-Jetten, bestaande uit D66, VVD en CDA, zit deze zomer met de handen in het haar [1][2]. De ministers moeten voor Prinsjesdag op 15 september 2026 een sluitende begroting presenteren [1]. Maar het geld klotst niet bepaald tegen de plinten. Het begrotingstekort tikt volgens de Voorjaarsnota al de 2,9 procent aan, gevaarlijk dicht bij de Europese grens van 3 procent [1][2]. Ondertussen wil de coalitie in totaal 24.5 miljard euro extra pompen in defensie, kinderopvang en onderwijs [1][2]. Tel daar nog een tegenvaller van circa 1 miljard euro voor de asielopvang bij op, en de financiële puzzel is compleet [1][2].
Bezuinigen op uw portemonnee
Hoe lost het kabinet dit op zonder de staatsschuld te laten stijgen? Vooral de VVD wil de schuld niet verder laten oplopen [2]. Dus richt het kabinet de pijlen op de sociale zekerheid [1][2]. Vanaf 2029 moet er maar liefst 6,5 miljard euro worden bezuinigd [1][2]. Dit willen de partijen doen door de AOW-leeftijd te verhogen en te snijden in de WW- en WIA-uitkeringen [1][2]. Dat merkt u dus direct in uw portemonnee als u stopt met werken of onverhoopt arbeidsongeschikt raakt [GPT]. Omdat het kabinet geen meerderheid heeft in het parlement, hebben ze de oppositie hard nodig om deze bittere pil te slikken [2].
Bonden op de barricaden
De vakbonden pikken de plannen absoluut niet en weigeren mee te werken [1][2]. Zij hebben al flinke stakingen aangekondigd voor de eerste twee weken van september 2026 [1][2]. Tussen 1 september en 14 september 2026 leggen de bonden onder andere het spoor, de havens en overheidsdiensten plat [1][2]. Om een totale politieke blokkade te voorkomen, overweegt premier Rob Jetten nu een tactische zet [1][2]. Hij wil op Prinsjesdag een sobere basisbegroting indienen zonder grote hervormingen [1][2]. Zo koopt het kabinet kostbare tijd om na de feestelijke dag rustig verder te onderhandelen met de boze bonden en de oppositie [1][2].