Een Nederlandse jurist is plotseling benoemd tot minister in een omstreden schaduwregering in Soedan.
Khartoem, maandag, 5 oktober 2026. De Soedanees-Nederlandse Osama Said is voorgedragen als minister van Justitie voor de Tasis-coalitie. Hij voert zijn taken voor deze door milities gesteunde schaduwregering gewoon uit vanuit Nederland.
Een ministerspost vanuit de Nederlandse huiskamer
De Soedanees-Nederlandse jurist Osama Said is in mei 2026 voorgedragen als minister van Justitie voor de Tasis-coalitie [1][2]. Dit is een omstreden parallelle regering met haar thuisbasis in het Soedanese Nyala [4]. De paramilitaire groepering Rapid Support Forces (RSF) heeft deze schaduwregering vorig jaar in Nairobi opgericht [2][4]. Geen gezellig clubje, want de VN ziet duidelijke kenmerken van genocide in het brute geweld van deze militie [1][2]. Said staat al wel als een van de leiders op de Tasis-website, maar hij heeft de functie officieel nog niet aanvaard [2][4]. Hij doet zijn politieke werk voorlopig gewoon vrijwillig vanuit Nederland [1][2].
Praten over vrede naast de rebellenleider
Said zelf reageert nuchter en claimt dat hij zich dag en nacht inzet voor de vrede [1][2]. Hij wil naar eigen zeggen het leed van de Soedanezen verlichten en veroordeelt schendingen van burgerrechten door alle partijen [2][4]. Toch roept zijn optreden grote vragen op. Bij de presentatie van de nieuwe regering zat Said namelijk gebroederlijk op het podium naast Abdulrahim Dagalo, de plaatsvervangend bevelhebber van de beruchte RSF [2]. Die militie vecht al ruim drie jaar een bloedige strijd uit met het officiële regeringsleger, de SAF [1][2]. De internationale gemeenschap en de VN-Veiligheidsraad weigeren de Tasis-regering dan ook te erkennen [1][2].
Legitimiteit voor een gewelddadige militie
Waarom kiest de RSF voor deze politieke stap? Volgens Sudan-expert Anette Hoffmann van Clingendael zoekt de militie simpelweg legitimiteit [2][4]. De groep wil aan de onderhandelingstafel zitten als een serieuze staatsmacht en niet als een rebellenleger [1][2]. Hoffmann benadrukt dat deze parallelle regering geen stap kan zetten zonder goedkeuring van de RSF-leiding [2]. Ondertussen is de situatie voor de burgers in Soedan rampzalig [2]. De burgeroorlog eist dagelijks honderden tot duizenden levens en heeft miljoenen mensen op de vlucht gejaagd [1][2].