Dušan Tadić bezorgt NEC de eerste competitiezege in maanden.
Utrecht, maandag, 9 november 2026. NEC doorbrak gisteren een reeks van acht duels zonder winst. Dankzij twee treffers van Dušan Tadić wonnen de Nijmegenaren met 2-3 in Galgenwaard, waardoor FC Utrecht dieper wegzakt.
Klinisch NEC slaat toe voor rust
FC Utrecht begon fel voor eigen publiek in Stadion Galgenwaard [1]. Yoann Cathline stuitte al na drie minuten op doelman Gonzalo Crettaz [1]. Scheidsrechter Erwin Blank wuifde na twintig minuten een Utrechtse roep om een strafschop weg [1]. Artem Stepanov raakte na 25 minuten het zijnet [1]. NEC toonde zich aanzienlijk efficiënter met de kansen [1]. Kevin Kers kopte in de 34e minuut raak uit een voorzet: 0-1 [1][2]. Slechts vier minuten later verdubbelde Dušan Tadić de voorsprong [1][2]. De Nijmegenaren gingen met een comfortabele 0-2 marge de kleedkamer in [1].
Spanning keert terug in verhit tweede bedrijf
Na rust zette de thuisploeg direct druk [1]. Dani de Wit kopte eerst nog in het zijnet [1]. In de 56e minuut brak Ángel Alarcón door en tikte Cathline de aansluitingstreffer binnen: 1-2 [1][2]. Het Nijmeegse antwoord volgde pijlsnel [1]. Tadić schoot twee minuten later zijn tweede treffer van de avond tegen de touwen voor 1-3 [1][2]. Utrecht-coach Anthony Correia bracht direct Adrian Blake, Oualid Agougil en Nordin Amrabat binnen de lijnen [1]. De ingreep sorteerde effect [1]. De Wit kopte in de 64e minuut de 2-3 binnen [1][2][5]. Matisse Didden miste daarna een leeg doel en vond Crettaz op zijn weg [1]. De NEC-sluitpost stopte ook een inzet van Blake [1].
Opluchting in Nijmegen en crisis in Utrecht
NEC trok de 2-3 zege over de streep en beëindigde een reeks van acht competitiewedstrijden op rij zonder overwinning [1][2][4]. De ploeg klimt naar de elfde plaats op de ranglijst van de Eredivisie [1][2]. Voor FC Utrecht zijn de druiven zuur [1]. De club leed haar tweede nederlaag op rij en de zesde verliespartij in twaalf wedstrijden [2]. Utrecht incasseerde dit seizoen al 34 tegentreffers [2]. Utrecht-supporters zien hun club afglijden naar een zorgwekkende twaalfde [2] of zelfs veertiende positie [1][alert! ‘bronnen geven verschillende ranglijstposities voor Utrecht na speelronde 12: bron 1 meldt 14e plek, bron 2 meldt 12e plek’]. De druk op trainer Correia neemt hierdoor flink toe [1][2].