In Leeuwarden wonen 172 asielkinderen onder erbarmelijke omstandigheden in een oud kantoorpand.
Leeuwarden, maandag, 21 september 2026. De opvang in Leeuwarden blijft tot eind 2028 open. Kinderen spelen langs een drukke weg en gebruiken potjes op de gang. Organisaties vrezen voor hun veiligheid.
Geen tijdelijke noodgreep maar een langdurig verblijf
In de Friese hoofdstad Leeuwarden wonen momenteel circa 340 asielzoekers in een voormalig kantoorpand aan de Heliconweg [1]. Maar liefst 172 van hen zijn minderjarig, wat betekent dat 50.588 procent van de bewoners nog kind is [1]. Deze noodopvang opende in 2022 en was bedoeld voor maximaal twee jaar [1]. De gemeente Leeuwarden maakte echter op 13 september 2026 bekend dat de locatie tot eind 2028 openblijft door vertraging bij de bouw van een nieuw asielzoekerscentrum [1]. Dat is een bittere pil voor de jonge bewoners, die nu nog jarenlang in dit sobere kantoor moeten overleven [1].
Spelen langs de snelweg en sjouwen met hete pannen
De dagelijkse realiteit voor deze gezinnen is schrikbarend. Kinderen spelen noodgedwongen vlak naast een drukke verkeersweg omdat er op het terrein nauwelijks veilige speelruimte is [1]. Meer dan vijftig kinderen in de basisschoolleeftijd moeten het doen met slechts twee schommels, een glijbaan en een hobbelig voetbalveldje op klinkers [1]. Binnen is het niet veel veiliger. Gezinnen koken op de benedenverdieping en moeten met hete pannen door een smal trappenhuis manoeuvreren [1]. Een bewoner noemt de situatie levensgevaarlijk [1]. Bovendien delen sommige gezinnen hun kamers met wildvreemden, ondanks eerdere beloften dat iedereen een eigen kamer zou krijgen [1].
Sanitaire chaos en grote zorgen om gezondheid
De hygiëne in het pand is een drama. Ongeveer honderd mensen moeten per etage de sanitaire voorzieningen delen [1]. Op de bovenste verdieping is niet eens een douche, waardoor gezinnen met kinderen steeds de trap af moeten [1]. Schoonmakers weigerden tijdelijk hun werk en bewoners poepen soms noodgedwongen in de douche omdat de toiletten te vies zijn [1]. Kinderen doen hun behoefte op potjes op de gang [1]. Voormalig taaldocent Gea Nakken ziet de gezondheid van de kinderen zienderogen achteruitgaan [1]. Zelfs het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) geeft ruimschoots toe dat dit kantoorgebouw ongeschikt is voor langdurige opvang [1].