Marianne Vos pakt in Australië op 39-jarige leeftijd haar vijftiende wereldtitel.

Australië, zaterdag, 10 oktober 2026. De onverslijtbare Marianne Vos reed in Nannup solo naar goud op het WK gravel. Twintig jaar na haar eerste wereldtitel pakte de Brabantse wielrenster zo haar vijftiende regenboogtrui.
Spanning en spektakel in de Australische modder
Op zaterdag 10 oktober 2026 heeft Marianne Vos opnieuw geschiedenis geschreven in het West-Australische Nannup [1][2][6]. De 39-jarige Brabantse pakte solo de overwinning op het WK gravel over een slopend, heuvelachtig parcours van circa 125 tot 126 kilometer met ruim 3.000 hoogtemeters [1][2][3]. In de slotfase van de koers reed Vos samen op kop met de Duitse Rosa Klöser [1][2][3]. Op ruim drie kilometer van de finish versnelde Vos, waarna Klöser in een gladde bocht onderuit gleed [1][2][3]. Vos liet zich niet meer stoppen, reed na 4,5 uur koers onbedreigd naar de finish en veroverde zo haar tweede gravelwereldtitel [1][2].
Succes voor de Nederlandse ploeg
Achter winnares Vos pakte Klöser ondanks haar valpartij het zilver op bijna een halve minuut achterstand [2]. Het Nederlandse feest werd compleet gemaakt door Larissa Hartog, die ruim twee minuten achter Vos naar de brons sprintte voor de Duitse Nele Liang [1][2][3]. De hechte Nederlandse ploeg controleerde een groot deel van de wedstrijd [2]. Voor het derde jaar op rij gaat de wereldtitel bij de vrouwen naar Nederland, nadat Lorena Wiebes vorig jaar won in Limburg [2][3]. Zondag komen de mannen in actie op het WK gravel [2].
Een emotionele mijlpaal na een zwaar jaar
Deze overwinning brengt de teller voor Vos op vijftien wereldtitels in vier verschillende disciplines: drie op de weg, acht in het veld, twee op de baan en twee in het gravel [1][2][3]. Na een emotioneel en zwaar jaar waarin haar vader Henk overleed, hield de kersverse kampioene het niet droog in het interview direct na de finish [1][3]. Ze gaf aan dat deze titel enorm veel voor haar betekent [1][3]. Twintig jaar na haar allereerste wereldtitel op de weg in 2006 bewijst de legendarische renster dat ze nog altijd tot de absolute wereldtop behoort [1][2][3].