Groningen en Drenthe bouwen tienduizenden huizen, maar voor wie eigenlijk?
Groningen, zaterdag, 8 augustus 2026. NSC-politici Omtzigt en Jansen waarschuwen: door de krimpende bevolking bouwen Groningen en Drenthe tienduizenden huizen voor migranten, zónder dat er een plan is voor hun integratie.
Het demografische gat in het noorden
De provincies Groningen en Drenthe willen dolgraag tienduizenden nieuwe woningen bouwen [1][2]. Prachtig voor de economie, zou je denken. Maar NSC-politici Pieter Omtzigt en Danielle Jansen trappen stevig op de rem [1][2]. Het duo wijst op een harde demografische realiteit: de lokale bevolking krimpt in rap tempo [1][3]. Jaarlijks sterven er in deze noordelijke regio’s al 3.300 meer mensen dan er baby’s worden geboren [1][2]. Als deze trend doorzet naar gemiddeld 4.000 meer sterfgevallen per jaar, verliest de regio zonder migratie de komende 25 jaar ruim 100000 inwoners [1]. Voor wie bouwen we die huizen dan eigenlijk [1][3]?
Bouwen voor migratie zonder integratieplan
Volgens Omtzigt en Jansen is het antwoord simpel maar pijnlijk: we bouwen hiermee impliciet voor grootschalige buitenlandse migratie [1][2]. Zonder instroom van studenten, expats en asielzoekers blijven die nieuwe straten immers leeg [1][2]. En daar wringt de schoen voor de NSC-politici. Er ligt momenteel namelijk geen enkel concreet plan op tafel om deze naar schatting 100.000 nieuwkomers op te vangen, taalles te geven of te integreren [2][3]. Het risico op segregatie en maatschappelijke spanningen is daardoor groot [1]. Omtzigt en Jansen eisen daarom nu, tijdens de lopende discussie over de landelijke ’nota-ruimte’, een open en transparant publiek debat over deze plannen [1].
De roep om alternatieven en betere integratie
Niet iedereen is het eens met deze felle kritiek. Critici benadrukken dat het landelijke woningtekort schreeuwt om actie en dat we de drukke Randstad juist moeten ontlasten [2]. Zij zien een snelle treinverbinding van dik 200 kilometer per uur en de verhuizing van overheidsdiensten naar het noorden als betere oplossingen [2]. Toch laat het voorbeeld van het Gelderse stadje Tiel zien hoe snel integratie kan vastlopen als de bevolking te snel groeit door arbeidsmigratie [3]. De les van Omtzigt en Jansen is helder: blind bouwen zonder integratiebeleid lost de problemen niet op, maar verplaatst ze alleen maar [1][2][3].