Een omstreden massadonor met tweehonderd kinderen tekent voor zijn gedwongen pensioen.
Hilversum, zaterdag, 7 november 2026. Simon loog jarenlang tegen wensouders en verwekte 199 kinderen. Gisteren tekende de 44-jarige donor een streng contract: hij stopt direct en laat al zijn opgeslagen zaad vernietigen.
grenzen bereikt in hilversum en omstreken
De 44-jarige massadonor Simon zette gisteren, op vrijdag 6 november 2026, zijn handtekening onder een bindende overeenkomst met Stichting Donorkind in Hilversum [1][GPT]. Daarmee komt een einde aan jarenlange misleiding van wensouders via fertiliteitsklinieken en online ontmoetingen [1]. Simon loog stelselmatig over zijn eerdere nageslacht en claimt inmiddels zelf 199 kinderen op de wereld te hebben gezet [1]. Wie denkt dat een groot gezin gezellig is, vergist zich in deze schaal; honderden Nederlandse gezinnen zitten nu met enorme zorgen over onbewuste inteelt en medische risico’s voor hun kinderen [1][4]. Het contract verbiedt hem per direct om nog contact te zoeken met wensouders [1]. Bovendien moet al zijn opgeslagen zaad onmiddellijk worden vernietigd [1].
een piepkleine uitzondering op het verbod
Toch zit er een klein juridisch deurtje op een kier [1]. Simon mag namelijk nog zaad leveren aan moeders met wie hij al vóór deze datum schriftelijke afspraken maakte voor een broertje of zusje [1]. Volgens advocaat Mark de Hek gaat dit om zeer kleine aantallen [1]. Het totale aantal gezinnen blijft daardoor gelijk [1]. Deze overeenkomst bouwt voort op het eerdere vonnis tegen seriedonor Jonathan Meijer, maar trekt de teugels nog strakker aan [1]. Simon verklaarde dat hij vrijwillig tekent om de onrust bij ouders weg te nemen [1]. Zonder duidelijke handtekening op papier blijft de deur voor hem echter potdicht [1].
overleg over schadevergoeding en juridische stappen
Voor de gedupeerde moeders is de kous hiermee niet af [1][4]. Stichting Donorkind inventariseert momenteel de emotionele en praktische schade bij de betrokken gezinnen [1][4]. Ties van der Meer benadrukt de zware psychische last die deze massale verwantschap veroorzaakt [4]. Ouders en hun raadsman bereiden daarom financiële claims voor tegen de donor [1][4]. Neemt hij zijn verantwoordelijkheid niet vrijwillig, dan volgt alsnog een gang naar de rechter [1][alert! ‘De exacte hoogte van de schadevergoeding en de datum van een eventuele rechtsgang zijn nog niet vastgesteld’]. Het contract markeert de eerste stap naar gerechtigheid voor tientallen bedrogen gezinnen [1].