Wereldleiders vergaderen vanaf maandag in Antalya over het klimaat zonder de Verenigde Staten.
Antalya, zaterdag, 7 november 2026. Maandag start klimaattop COP31 in Turkije. Wetenschappers noemen de opwarmingsgrens van 1,5 graad inmiddels onhaalbaar. De Verenigde Staten ontbreken volledig na hun vertrek uit het klimaatakkoord.
Spanningen en afwezigen in Turkije
In Turkije verzamelen wereldleiders zich in badplaats Antalya voor COP31, van 9 tot en met 20 november 2026 [2][3][4]. Een grote stoel blijft leeg [GPT]. De Verenigde Staten trokken zich begin 2026 formeel terug uit het Parijs-akkoord en sturen geen afvaardiging naar de onderhandelingen [3]. Gastland Turkije leidt samen met conferentievoorzitter Murat Kurum de zogeheten Actieagenda [2][3]. Australië en Pacifische eilandstaten trekken het diplomatieke karretje [2]. Kurum stelt concrete uitvoering centraal met zijn ‘35-by-35’-plan [3]. Dat vrijwillige initiatief mikt op 12 procentpunt meer elektriciteit in het totale energieverbruik tegen 2035 [3]. De druk op de conferentie is torenhoog [3]. Volgens VN-milieuorganisatie UNEP stuurt het huidige wereldwijde beleid aan op een opwarming van 2,6 tot 2,7 graden Celsius [2]. Daarmee schiet de wereldwijde temperatuur voorbij de kritieke grens van 1,5 graad [1][2][3].
Waarom Nederlanders dit direct in de portemonnee voelen
Voor Nederlanders lijkt zo’n top in het zonnige Antalya ver weg [GPT]. Schijn bedriegt [GPT]. De Europese zomer van 2026 was de warmste ooit gemeten [2]. Klimaatrampen zoals zware overstromingen en bosbranden kostten in Europa naar schatting 35.000 mensen het leven [2]. De Europese Commissie becijferde de directe schade op 113 miljard euro [2]. Dat raakt ook de gewone burger in de Lage Landen [GPT]. Steeds meer Europeanen kampen met gaten in hun verzekeringsdekking en onderschatten de reële gevaren van extreem weer [2]. Eurocommissaris Wopke Hoekstra vatte het nuchter samen met de woorden: “Dit is het nieuwe normaal” [2]. Hij waarschuwde bovendien dat 2026 waarschijnlijk de koelste zomer van het komende decennium was [2]. Zonder harde afspraken betalen Nederlandse huishoudens de rekening via duurdere polissen en hogere herstelkosten [GPT].
Strijd om de miljardenrekening
Wie betaalt uiteindelijk het gelag? Ontwikkelingslanden eisen de afgesproken 300 miljard dollar per jaar voor klimaatadaptatie [2][3]. Het Amerikaanse geld ontbreekt na het vertrek van Washington [2][3]. Ook buurland België scoort bar slecht richting Antalya: Brussel schroefde de internationale klimaatsteun in 2025 al met 21% terug [1]. Milieuorganisatie Greenpeace eist op COP31 daarom bindende afspraken voor de uitfasering van steenkool, olie en gas [1]. Eerdere doelen vragen om een verdriedubbeling van hernieuwbare stroom en een verdubbeling van energie-efficiëntie in 2030 [1]. Om verdere ontsporing te voorkomen, moeten overheden nu handelen en niet pas morgen [GPT].