President Nawrocki zet met een veto een streep door samenlevingscontracten voor Poolse homokoppels.

Warschau, zaterdag, 18 juli 2026. Nawrocki weigert de nieuwe wet voor samenlevingscontracten te tekenen. Zelfs minimale rechten voor lhbtiq+-koppels gaan de Poolse president te ver. Dit blokkeert de beloofde modernisering.
Geen basale rechten in Polen
In Polen is de strijd om gelijke rechten voorlopig weer bevroren [1]. De conservatieve president Karol Nawrocki heeft op donderdag 16 juli 2026 zijn veto uitgesproken over de wet voor wettelijk samenwonen [1]. Waarom is dit belangrijk voor jou in Nederland? We delen immers de Europese Unie en we werken dagelijks samen met Poolse collega’s of vrienden [GPT]. Terwijl wij in Nederland al decennia het geregistreerd partnerschap kennen, krijgen ongehuwde stellen in Polen nu zelfs geen basale rechten [1][GPT]. Het herinnert ons eraan dat gelijke rechten vlak over onze grens niet overal vanzelfsprekend zijn [GPT].
Zelfs minimale rechten te veel gevraagd
Het wetsvoorstel van de pro-Europese premier Donald Tusk was eigenlijk heel bescheiden [1]. Geen homohuwelijk, maar een simpele regeling voor praktische zaken [1]. Denk aan het recht op partnerpensioen, zorgverlof, alimentatie of medische toegang [1]. Zelfs de conservatieve regeringspartner PSL stemde uiteindelijk in [1]. Maar president Nawrocki vindt dit al te gortig [1]. Hij noemt zichzelf de bewaker van de grondwet en stelt dat de speciale status van het huwelijk tussen man en vrouw in gevaar komt [1]. Voor belangenorganisaties zoals Campaign Against Homophobia is het een bittere pil; zelfs deze minimale rechten gaan de president al te ver [1].
Politiek schaakmat
Hoe nu verder met deze wet? De Poolse regering kan het presidentiële veto theoretisch overrulen [1]. Daarvoor is echter een drievijfde-meerderheid in het parlement nodig [1]. Met de felle oppositie van de nationalistische PiS-partij is die kans nagenoeg nul [1]. De beloofde modernisering van de pro-Europese coalitie zit dus voorlopig muurvast [1]. Poolse lhbtiq+-koppels moeten het hierdoor voor onbepaalde tijd blijven doen zonder enige vorm van wettelijke erkenning [1].