De Europese industrie wankelt door een nieuwe klap op de energiemarkt.
Brussel, zaterdag, 12 september 2026. Door het conflict in de Straat van Hormuz zijn de gasvoorraden historisch laag. De gasprijs verdubbelde in twee maanden. Fabrieken vrezen nu een ijskoude winter.
De klap voor de fabrieken en de portemonnee
De spanningen tussen de VS en Iran rond de Straat van Hormuz knijpen de Europese energievoorziening momenteel hardhandig af [1][2]. De olieprijs tikte in de week van 7 september 2026 al een niveau van $107 per vat aan [1]. Voor fabrieken is het dweilen met de kraan open. Neem het Britse Bridgnorth Aluminium, waar de maandelijkse energierekening inmiddels is opgelopen tot £1,1 miljoen [1]. Dat is maar liefst 18 procent van hun totale bedrijfskosten [1]. De Britse gasprijs schoot in de week van 7 september 2026 omhoog naar 205p per therm, een stijging van 100.98 procent ten opzichte van de 102p in juni 2026 [1]. Voor de consument betekent dit dat de inflatie via duurdere producten direct de huiskamer binnenkomt [GPT].
Lege gasbellen en sombere vooruitzichten
We stevenen af op de koudere maanden met flinterdunne reserves. De Europese gasvoorraden zijn momenteel voor slechts 67 procent gevuld, terwijl het seizoensgemiddelde rond de 80 procent ligt [1][2]. Duitsland heeft zijn opslagen pas voor de helft gevuld en gaat het officiële doel van 70 procent waarschijnlijk missen, net zoals Nederland zijn doel van 80 procent niet gaat halen [1][2]. Dit is de laagste gasvoorraad in meer dan tien jaar [2]. De chemische sector in het Verenigd Koninkrijk laat zien waar dit toe leidt: de productie daalde daar sinds 2021 al met 60 procent, wat leidde tot de sluiting van minstens 25 locaties [1]. Zelfs giganten zoals Huntsman Corporation waarschuwden eerder al dat hun laatste Britse fabriek moet sluiten als de prijzen zo hoog blijven [1].
Honderdduizenden banen op de tocht
Als fabrieken stilvallen, vallen er ook klappen op de arbeidsmarkt. De Britse Item Club voorspelt dat het Verenigd Koninkrijk in 2026 maar liefst 163.000 banen in de industrie verliest door dit conflict [1][2]. De Europese koepelorganisatie Eurometal waarschuwt voor nog grotere rampspoed en vreest dat er tegen het einde van 2026 in heel Europa 300.000 banen verloren gaan [1]. Ondertussen stijgen in Italië de energiekosten voor de chemische industrie naar 18 procent van de totale productiewaarde [1]. Zonder snelle actie en een gezamenlijke energiestrategie wordt deze winter voor veel gezinnen niet alleen koud, maar ook financieel ijzig [1][GPT].