Duitsers pikken de verkiezingswinst van de extreemrechtse AfD niet en gaan massaal de straat op.
Berlijn, zaterdag, 12 september 2026. Ruim 150.000 demonstranten eisen vandaag in twintig Duitse steden een verbod op de AfD, nadat de partij historisch hoog scoorde in Saksen-Anhalt.
Duitse onrust aan de Nederlandse grens
In Duitsland, onze directe oosterbuur, zijn vandaag naar schatting 150.000 mensen de straat op gegaan om te demonstreren tegen de extreemrechtse partij Alternative für Deutschland (AfD) [1]. Waarom u dat als Nederlandse lezer moet schelen? Wat bij onze buren gebeurt, heeft directe invloed op de politieke wind in ons eigen land. De directe aanleiding voor deze massale woede zijn de deelstaatverkiezingen in Saksen-Anhalt van afgelopen zondag 6 september 2026 [4][6]. Daar sleepte de AfD maar liefst 44 procent van de stemmen binnen [1][5]. De partij geldt in die regio officieel als ‘bewezen rechtsextremistisch’ [4][5][6]. De angst voor een extreemrechtse regering vlak over onze grens brengt de massa nu op de been [1].
Van Berlijn tot Düsseldorf: de straat kleurt kleurrijk tegen rechts
Vandaag, zaterdag 12 september 2026, lieten bezorgde burgers in zeker twintig Duitse steden luidkeels van zich horen [1][2]. Grote steden zoals Berlijn, Hamburg en Düsseldorf stroomden vol met kleurrijke protestborden [1][3][5]. In Hamburg liepen zo’n 25.000 demonstranten mee, en in Düsseldorf waren dat er ruim 20.000 [3][4][5]. Het protest trok jong en oud. Zo liep de negenjarige Neela in Düsseldorf mee met een bord waarop stond dat de AfD nog irritanter is dan haar huiswerk [3]. Veel demonstranten eisen nu een officieel verbod op de partij, omdat ze de democratie willen beschermen tegen uitsluiting en discriminatie [1][3][5].
Komt er een verbod op de AfD?
De roep om een partijverbod klinkt steeds luider in de Duitse politiek. De minister-president van de aan Nederland grenzende deelstaat Noordrijn-Westfalen, Hendrik Wüst, stelt voor om een speciale werkgroep op te richten [5][6]. Die moet onderzoeken of een verbodsprocedure via het Constitutionele Hof haalbaar is [5][6]. Alleen de Bondsdag, de Bondsraad of de bondsregering kunnen zo’n verzoek indienen [5][6]. Of het ook echt tot een verbod komt, is nog de vraag, maar de Duitse burger heeft vandaag een heel duidelijk signaal afgegeven: tot hier en niet verder [1][3][4].