Ahmed Aboutaleb eist dat Haagse politici dringend stoppen met lullen over elkaar.
Den Haag, zaterdag, 12 september 2026. De politieke cultuur in Den Haag is giftig. Oud-burgemeester Ahmed Aboutaleb waarschuwt dat dit gekonkel nieuw talent afschrikt. Het land wordt zo onbestuurbaar.
Haagse slangenkuil jaagt talent weg
De Haagse politiek is veranderd in een slangenkuil en oud-burgemeester Ahmed Aboutaleb is er helemaal klaar mee [2]. Gisteren, op vrijdag 11 september 2026, trok hij fel van leer tegen de huidige giftige cultuur in de hofstad [2]. Volgens de kersverse voorzitter van Jeugdzorg Nederland moeten politici dringend ‘minder over elkaar lullen’ en zich weer op de inhoud richten [1][2][GPT]. Dit constante gekonkel heeft serieuze gevolgen voor u als burger. Nieuw bestuurlijk talent bedenkt zich namelijk wel twee keer voordat ze hun vingers branden aan een Haagse carrière [2]. De grote, urgente problemen in ons land blijven hierdoor simpelweg op de plank liggen [2].
Prinsjesdag als koopkrachtcircus
De timing van zijn noodkreet is niet toevallig. Volgende week dinsdag, op 15 september 2026, is het weer Prinsjesdag [2]. Aboutaleb voorspelt dat Kamerleden elkaar dan weer ouderwets in de haren vliegen over details, zoals een schamele 0.1 procent koopkracht meer of minder [2]. Ondertussen staat de bestuurbaarheid van heel Nederland op het spel [1]. In plaats van constructief samenwerken aan een langetermijnvisie voor het land, kiezen Haagse politici liever voor kortetermijngewin en geruzie op de persoon [2].
Liever profileren dan presteren
Terwijl Aboutaleb smeekt om inhoud, kiezen andere politici liever voor de spotlights. Neem VVD-fractievoorzitter Ruben Brekelmans, die gisteren tijdens de Binnenhoflezing de aanval opende op parttime werkende jongeren [3]. Hij riep fel dat Nederland het niet gaat redden met jongvolwassenen die maar drie of vier dagen werken [3]. Zijn eigen partij is dolblij met de ophef, want het helpt de nog onbekende Brekelmans aan een scherper profiel [3]. Het is precies het soort politiek dat Aboutaleb bekritiseert: scoren voor de bühne in plaats van het land besturen [1][2][3].