De overheid beloofde strenge klimaatregels voor de luchtvaart, maar deed zes jaar lang helemaal niets.
Delft, zaterdag, 5 september 2026. Een nieuw rapport van CE Delft onthult dat de beloofde CO₂-limiet voor 2025 geruisloos is geschrapt. Terwijl andere sectoren krimpen, verdubbelde de uitstoot van de luchtvaart.
Papieren beloftes en gemiste deadlines
Het nieuwe rapport ‘Eerst de koers, dan de groei’ van onderzoeksbureau CE Delft slaat in als een bom in politiek Den Haag [1][2]. Terwijl de gewone burger braaf zijn ecologische voetafdruk verkleint [GPT], heeft de overheid de luchtvaartsector zes jaar lang vakkundig uit de wind gehouden [1]. Sinds 1990 is de uitstoot van de luchtvaart ruim verdubbeld [1]. Andere sectoren moesten juist fors krimpen [1]. Al in 2020 vroeg de Tweede Kamer om een dalend CO₂-plafond voor de sector [1]. Het kabinet beloofde dit plafond in 2025 in te voeren, maar die deadline is geruisloos gepasseerd zonder dat er iets is geregeld [1].
Slappe kaders en juridische tikken
In plaats van een harde grens ligt er nu een uitgekleed ‘Klimaatgebonden Groeikader’ [1][2]. Volgens CE Delft ontbreken daarin handhaving en krimp volledig [1]. Het ministerie rekent liever op marktwerking en technologische innovatie [1]. Dat is hopen op een wonder [GPT]. De rechter floot de Staat in de ‘Bonaire-uitspraak’ al hard terug [1][2]. Binnen achttien maanden na die uitspraak moet Den Haag met absolute emissiedoelen komen voor de hele economie, inclusief de luchtvaart [1][2]. De reactie van de overheid? Die ging direct in hoger beroep om onder de verplichting uit te komen [1].
Wat dit betekent voor Schiphol en de burger
Voor omwonenden van Schiphol en de belastingbetaler blijft de onzekerheid groot [1][2]. Politici in Den Haag kunnen de hete aardappel niet langer doorgeven [1]. CE Delft toont aan dat luchthavens zelf nauwelijks invloed hebben op de CO₂-uitstoot [1]. Die uitstoot hangt af van ticketprijzen en keuzes van vliegmaatschappijen [1]. Het idee dat Schiphol ‘groei kan verdienen’ door te verduurzamen is volgens de onderzoekers dan ook een fabeltje [1]. Zonder harde wettelijke regels blijven de klimaatdoelen voor 2030 en 2050 definitief buiten bereik [1][2].