Perschef Kees Jansma stapt boos op bij Curaçao na bemoeienis van sponsor Corendon.
Willemstad, zondag, 2 augustus 2026. Na het vertrek van bondscoach Fred Rutten legt ook perschef Kees Jansma zijn functie neer. Hij pikt het niet dat hoofdsponsor Corendon de sportieve koers van het elftal bepaalt.
Geen WK-avontuur voor Kees Jansma na felle ruzie
De bekende 78-jarige sportjournalist Kees Jansma besloot in mei 2026 per direct op te stappen als perschef van het nationale elftal van Curaçao [1][3][4]. Hij pikt de gang van zaken rond het plotselinge vertrek van bondscoach Fred Rutten simpelweg niet [1][2][3]. Rutten hield de eer aan zichzelf nadat de roep om de terugkeer van Dick Advocaat te groot werd [1][3]. Jansma noemt de hele situatie onacceptabel en onrechtvaardig [1][3][5]. De Curaçaose voetbalbond (FFK) wilde aanvankelijk gewoon door met Rutten, maar draaide die beslissing onder druk van de spelersgroep en sponsoren snel weer om [1][2][7].
De chantage van de hoofdsponsor
Vooral reisorganisatie Corendon speelde een dubieuze hoofdrol in deze voetbalsoap [1][2][3]. Topman Atilay Uslu dreigde de miljoenensteun na het wereldkampioenschap stop te zetten als Advocaat niet snel zou terugkeren op de bank [1][3][7]. Jansma vindt het een doodzonde dat een geldschieter zoveel sportieve invloed krijgt binnen een nationale ploeg [1][2][7]. Hij wilde zijn indrukwekkende carrière dolgraag afsluiten op het grote toernooi in Noord-Amerika, maar kiest nu principieel voor zijn eigen waardigheid [1][2][3].
Met ruzie naar het wereldtoneel
Door al dit gekonkel begon Curaçao met flinke onrust aan de voorbereidingen op het historische WK-debuut van juni 2026 [1][2]. De voetbalbond probeerde de gemoederen nog te sussen door te roepen dat alles uiterst integer is verlopen [2][7]. Bondsvoorzitter Gilbert Martina haalde zelfs fel uit naar de Nederlandse pers en noemde de berichtgeving over de ontevreden spelers simpelweg walgelijk [3]. Advocaat mocht uiteindelijk inderdaad naar de groepsduels tegen Duitsland, Ecuador en Ivoorkust reizen, maar hij moest het daar wel doen zonder zijn vertrouwde perschef aan zijn zijde [1][3].