Vier vrijwilligers stappen na ruim een jaar weer in het zonlicht.
Houston, zondag, 1 november 2026. Vier bemanningsleden verlieten gisteren hun nagebootste Marsbasis in Houston. Ze overleefden 378 dagen op 158 m², met vertraagde e-mails en eigen kropjes sla.
Geen familie, wel vertraagde e-mails
In de Verenigde Staten stapten vier vrijwilligers gisteren, op zaterdag 31 oktober 2026, definitief naar buiten [1]. Ross Elder, Matthew Montgomery, James Spicer en Ellen Ellis sloten zich op 19 oktober 2025 op in een 3D-geprinte habitat van 158 m² op het Johnson Space Center in Houston, Texas [1][2]. Hun verblijf duurde precies 378 dagen [1][7]. Fysiek contact met vrienden of familie bestond niet [1]. Berichten versturen kon wel, maar een simpele e-mail deed er door een gesimuleerde afstand van 225.000.000 kilometer tussen de 26 en 44 minuten over om aan te komen [1]. Twee weken lang heerste er zelfs een totale communicatiestop [1][2]. Vluchtingenieur James Spicer verlangde vooral naar buitenlucht: hij gaf direct aan dolblij te zijn met echt zonlicht, en zelfs een Hollandse regenbui met open armen te ontvangen [1].
Waarom Nederlanders meelezen over Mars
Tijdens het experiment kweekten de bemanningsleden zelf verse groenten, prikten ze hun eigen bloed en liepen ze gesimuleerde ruimtewandelingen via een luchtsluis [1][2][7]. Dit klinkt als een ver-van-mijn-bed-show, maar raakt ons dagelijks leven in Nederland direct [GPT]. Nederlandse technologiebedrijven en tuinbouwspecialisten lopen wereldwijd voorop met hightech gewasteelt in gesloten kringlopen [GPT]. De kennis die NASA hier opdoet over minimaal waterverbruik en overleven op rantsoenen helpt direct bij het oplossen van onze eigen voedselcrises en droogte op aarde [GPT][7]. Daarnaast toont dit experiment hoe een menselijk brein reageert op extreme opsluiting [1][2]. De komende twee weken, tot en met 14 november 2026, onderzoeken artsen alle verzamelde medische data [1].