Oud-politicus Frans Timmermans vult nu verplicht werkbriefjes in maar vindt zichzelf nog steeds de ideale premier.
Den Haag, zondag, 5 juli 2026. Frans Timmermans vult nu verplicht werkbriefjes in voor zijn wachtgeld. Toch heeft de oud-politicus genoeg ego: hij weet zeker dat hij een geweldige minister-president was geweest.
Een geparkeerde Ferrari met premier-ambities
Frans Timmermans blikt voor het eerst uitgebreid terug op zijn plotselinge vertrek als partijleider van GroenLinks-PvdA op 29 oktober vorig jaar [1]. Hij trad destijds af nadat zijn partij vijf zetels verloor [1]. Na de uitslag van 25 zetels in 2023 [1], hield de fusiepartij er na de klap nog maar 20 over [1]. Timmermans zit er inmiddels redelijk ontspannen bij [1]. Hij vergelijkt zijn abrupte pensionering met een Ferrari die met 150 kilometer per uur direct in een garage parkeert [1]. Aan zelfvertrouwen heeft hij in elk geval geen gebrek [1][2]. De oud-leider stelt onomwonden dat hij een uitstekende minister-president zou zijn geweest [1][2]. Hij deed het lijsttrekkerschap puur uit dienstbaarheid voor de club, maar bezit naar eigen zeggen genoeg ego om zijn eigen kwaliteiten te erkennen [1].
Fietsen, koken en verplichte werkbriefjes
Sinds zijn vertrek uit de Haagse schijnwerpers vult Timmermans zijn dagen met fietsen, koken, schrijven en reizen [2]. Zo hielp hij onlangs de natuur in Indonesië [1]. Toch zorgt zijn aangename levensstijl voor scheve gezichten in de samenleving [2]. De oud-politicus ontvangt namelijk nog altijd wachtgeld [1][2]. Deze ruime publieke vergoeding ligt politiek erg gevoelig bij burgers die de eindjes aan elkaar moeten knopen [2]. Timmermans zegt zelf ook liever vandaag dan morgen van de regeling af te willen [1][2]. Hij baalt vooral van de administratieve rompslomp [1][2]. Hij moet verplicht werkbriefjes invullen om te bewijzen dat hij solliciteert [1][2]. Hij zit naar eigen zeggen in een re-integratietraject alsof hij tijdelijk uit de samenleving was verdwenen [1].
Drukke agenda en geruchten over een terugkeer
De 65-jarige politicus barst nog van de energie en wil zeker doorwerken tot zijn 75ste [1]. Een speciaal bureau helpt hem bij zijn zoektocht naar een nieuwe vaste baan, al is iemand met zijn specifieke achtergrond niet makkelijk te plaatsen [1]. Stilzitten doet hij ondertussen niet [1][2]. Hij spreekt op internationale conferenties [1] en bekleedt gastleerstoelen aan universiteiten in Oxford, Florence en Bologna [1][2]. Ondertussen gonst het in de media alweer van de geruchten [1]. Rutger Castricum beweerde onlangs dat Timmermans stiekem dolgraag wil terugkeren in de actieve politiek [1]. Voorlopig moet de oud-lijsttrekker echter gewoon braaf zijn formulieren blijven invullen om zijn wachtgeld te verantwoorden [1][2].