Nederlandse jongeren worden steeds conservatiever en de tolerantie wankelt.
Amsterdam, zondag, 4 oktober 2026. De acceptatie van homoseksualiteit onder jongens is in vier jaar tijd bijna gehalveerd. Sociaalwetenschapper Linda Duits waarschuwt dat de echte conservatieve storm nu pas begint.
Conservatieve wind in Amsterdam en Oldebroek
In Amsterdam en de Gelderse gemeente Oldebroek wankelt de bekende Nederlandse tolerantie [1][2]. De gemeente Oldebroek deed op 2 oktober 2026 de regenboogvlag in de ban en trok het complete lhbtqi+-beleid in [1][5]. Dit is geen losstaand incident [1][2]. Sociaalwetenschapper Linda Duits waarschuwt dat we pas aan het begin van een grote conservatieve storm staan [1][2]. Uit recente onderzoeken blijkt dat het percentage jongens dat positief denkt over homoseksualiteit in vier jaar tijd bijna is gehalveerd van 40 naar 22 procent [1][2]. Dat is een schokkende daling van -45 procent. De tijd dat we dachten dat jongeren automatisch de wereld willen verbeteren en toleranter zijn, is definitief voorbij [1][2].
De opkomst van de manosfeer
De verandering is ook internationaal pijnlijk zichtbaar. Nederland zakte op de wereldranglijst voor gelijkheid tussen mannen en vrouwen van plaats 43 naar 46 [1][2]. Volgens Duits gaan de opkomst van de online ‘manosfeer’ en het conservatisme hand in hand [1][2]. Jongeren pikken deze ideeën niet alleen op internet op, maar ook thuis en via vrienden [2]. Conservatief zijn is voor hen een nieuwe, stoere vorm van rebellie geworden [1][2]. Het is weer hip om ergens tegenaan te schoppen, en de lhbtq-gemeenschap is nu de kop van jut [1][2].
Dijken stutten tegen de storm
De openlijke afkeer neemt online hand over hand toe [2][4]. Op platforms zoals Instagram uiten mensen steeds vaker felle kritiek op de vermeende opdringerigheid van lhbtq-activiteiten [4]. Journalist Marcel Wiegman van Het Parool benadrukt dat maatschappelijke vooruitgang geen rechte lijn omhoog is [2]. Het gaat volgens hem eerst nog een tijdje heel erg worden [1][2]. Duits adviseert om niet stil te blijven zitten. We moeten actiever tegenwicht bieden en de verbinding zoeken met mensen die anders denken om de maatschappelijke dijken te stutten [1][2].