De Marokkaanse geheime dienst probeerde een Nederlandse journalist te hacken met Pegasus-spyware.
Amsterdam, zondag, 19 juli 2026. Journalist Koen Greven bleek doelwit vanwege zijn verslagen over het Rif-gebied. Marokkaanse agenten reisden destijds zelfs fysiek met hem mee tijdens zijn reportages.
De spion in Amsterdamse broekzakken
We beginnen in Amsterdam [GPT]. Hier werkt journalist Koen Greven tegenwoordig als sportredacteur bij het ANP [1]. Maar onlangs, op 16 juli 2026, onthulde een internationaal journalistiek consortium schokkende details over Marokkaanse spionagepraktijken [2][3][4]. De Marokkaanse binnenlandse veiligheidsdienst (DGST) probeerde destijds Greven te schaduwen met de beruchte Israëlische Pegasus-spyware [1][2] [alert! ‘De spionagepogingen vonden feitelijk plaats tussen 2018 en 2019, hoewel de onthullingen hierover pas in juli 2026 naar buiten kwamen.’]. De Spaanse krant El Confidencial legde de hand op een lijst met gezochte telefoonnummers [1]. Op die lijst schitterde ook het mobiele nummer dat Greven destijds gebruikte toen hij als correspondent werkte in Spanje, Portugal en Marokko [1]. Dit laat pijnlijk zien dat buitenlandse overheden de Nederlandse persvrijheid tot diep in onze eigen huiskamers kunnen bedreigen [GPT].
Een monsterlijk wapen uit Rabat
Hoe werkt die spionage precies? Pegasus, ontwikkeld door de NSO Group, is niet zomaar een appje [1][2]. Eenmaal binnen kijkt de inlichtingendienst stiekem mee met je foto’s, berichten, microfoon en camera [1]. Een voormalig agent noemt het niet voor niets ‘het wapen van het monster’ [2][3]. Marokko ontkent weliswaar alles [1][2][3], maar de cijfers liegen er niet om. De DGST probeerde tussen 2018 en 2019 alleen al 250 Spaanse nummers te hacken met in totaal 768 cyberaanvallen [1]. Dat is gemiddeld 3.072 aanvalspogingen per telefoonnummer [1]. Wereldwijd ging het tot eind 2021 om meer dan 12.000 apparaten in ruim 20 landen [1]. Hoewel de Marokkaanse overheid de beschuldigingen destijds wegwuifde met inmiddels mislukte rechtszaken [1], bewijzen de gelekte documenten nu het tegendeel [1][2][3].
Waarom juist deze journalist?
Greven begrijpt wel waarom de Marokkaanse geheime dienst hem op de korrel nam [1]. Hij reisde destijds regelmatig naar het Marokkaanse Rif-gebergte om verslag te doen van de felle protesten [1]. Marokkaanse agenten reisden destijds zelfs fysiek met hem mee tijdens zijn reportages [1]. De veiligheidsdienst vroeg hem destijds zelfs vriendelijk doch dringend om het land te verlaten [1]. Of zijn telefoon destijds daadwerkelijk succesvol is gehackt, weet Greven niet [1]. Hij gebruikt het bewuste Spaanse nummer al lang niet meer en onderneemt geen verdere stappen [1]. De onthulling in juli 2026 herinnert ons er echter aan dat kritische journalistiek, zelfs ver buiten de Marokkaanse grenzen, een gevaarlijk ambacht blijft [GPT].