Duizenden demonstranten eisen op de Dam een halt aan de Nederlandse oorlogskoorts.
Amsterdam, zondag, 27 september 2026. Zondag protesteerden zo’n drieduizend mensen in Amsterdam tegen stijgende defensie-uitgaven en de dienstplicht. De actievoerders eisen diplomatie in plaats van wapenmilitarisering.
Amsterdam vreest de prijs van de wapenwedloop
In Amsterdam vulde de historische Dam zich vandaag, zondag 27 september 2026, met duizenden bezorgde burgers [1][3]. Ongeveer 3000 demonstranten lieten luidruchtig van zich horen tijdens het Nationaal Vredesprotest ‘Stop de Oorlogskoorts’ [1][4]. De organisatie zelf sprak over een nog grotere opkomst van wel 5000 mensen [3], een verschil van 2000 met de algemene schattingen. Wat merkt u hiervan in de maatschappij? De actievoerders waarschuwen dat de miljardeninjecties in defensie rechtstreeks ten koste gaan van uw zorg, uw sociale zekerheid en het onderwijs [3]. De gewone burger betaalt de rekening via de afbraak van sociale stelsels en flinke belastingverhogingen [1][4].
Jongeren pikken de opkomstplicht niet
De defensieplannen raken vooral de Nederlandse jeugd recht in het hart. Staatssecretaris Boswijk werkt momenteel aan plannen voor een selectieve opkomstplicht voor militairen [3]. Organisaties zoals FNV Young & United en de Landelijke Studentenvakbond (LSVb) weigeren lijdzaam toe te zien hoe jongeren de belangen van winstgevende wapenfabrikanten moeten verdedigen [4]. De toon is gezet: de bonden kondigden vandaag direct een grote landelijke jeugdstaking aan op 20 november [3]. Men verzet zich fel tegen de opbouw van een enorme Europese legermacht onder druk van de NAVO-normen [1][4].
Discussie op de Dam en muzikale afsluiting
Natuurlijk was er ook ruimte voor een stevig debat op het plein. Terwijl sprekers op het podium riepen dat bewapening nooit tot vrede leidt, protesteerden drie jonge vrouwen uit Oekraïne en Moldavië aan de overkant [1]. Zij noemden blind vertrouwen op diplomatie juist naïef en benadrukten dat er zonder wapens simpelweg direct slachtoffers vallen [1]. Ondanks deze felle meningsverschillen bleef de sfeer ordelijk [GPT]. Artiesten zoals Eefje de Visser en het muzikale project IJsland zorgden voor de nodige cultuur [1][3]. De vreedzame menigte sloot de dag af met een mars richting het Museumplein [3].