China breekt alle records met megabedrag voor een groen stroomnet.
Peking, zondag, 8 november 2026. China pompt dit jaar 940 miljard dollar in energie. Voor het eerst levert steenkool minder dan de helft van de stroom, terwijl miljarden naar het stroomnetwerk gaan.
Steenkool verliest terrein aan gigantisch stroomnet
China vestigt in 2026 een ongekend investeringsrecord [1][2]. De China Enterprise Reform and Development Society becijfert in haar Global Energy Transition Report 2026 een totaalbedrag van 940 miljard dollar [2][4]. Dat meldt staatszender CCTV [1][2]. Het zwaartepunt verschuift merkbaar van louter megawatts bijplaatsen naar de bekabeling [6]. Het Internationaal Energieagentschap (IEA) raamt de Chinese uitgaven aan elektriciteitsnetten dit jaar op circa 140 miljard dollar [1][2]. Eind 2025 bedroeg het geïnstalleerde vermogen aan hernieuwbare energie al 2,337 miljard kilowatt, goed voor 60,1 procent van de nationale capaciteit [2][5]. Kolencentrales verliezen intussen hun dominante rol. In de eerste helft van 2026 zakte het aandeel van steenkool in de stroomproductie naar 49,7 procent [1][2]. Volgens bestuursvoorzitter Peng Huagang van de China Enterprise Reform and Development Society functioneert steenkool voortaan vooral als achtervang en stabilisator van het elektriciteitsnetwerk [5].
Chinese turbines en panelen drukken westerse energierekening
De Chinese productiedrift raakt de wereldwijde energiemarkt rechtstreeks. Het land fabriceert 70 procent van alle windturbines en 80 procent van alle apparatuur voor zonnepanelen ter wereld [1][2]. Deze immense schaal drukte de kosten voor zonne-energie wereldwijd met meer dan 80 procent en die voor windenergie met ruim 60 procent [4]. Voor de westerse consument betekent dit goedkopere zonnepanelen op het dak en lagere tarieven voor groene stroom [GPT]. Tegelijkertijd zet de wereldwijde opmars van kunstmatige intelligentie de stroomvraag op scherp [4]. Techbedrijven sluiten massaal directe stroomcontracten af om datacenters draaiende te houden [4]. De run op gascentrales en gasturbines jaagt de inkoopprijzen op, terwijl China met zijn enorme materiaalexport de mondiale transitie dicteert [4].