Telstar verrast het wankelende FC Utrecht met een klinkende thuisoverwinning.
Utrecht, zondag, 1 november 2026. Telstar won vanmiddag met 4-2 van FC Utrecht. De thuisploeg doorbrak hiermee een reeks van tien duels zonder zege en bezorgde oud-trainer Correia een pijnlijke middag.
Bliksemstart en vroege tikken in Velsen-Zuid
Telstar schoot zondagmiddag 1 november 2026 direct uit de startblokken in Velsen-Zuid [1][6]. Doelman Sergio Padt verwerkte een schot van Nökkvi Thórisson matig [1]. Tyrone Owusu tikte de rebound al in de achtste minuut binnen voor de vroege 1-0 [1][2][6]. Abdelnour Soualhia verdubbelde in de 25e minuut de voorsprong door na een hoekschop raak te schieten in de verre hoek [1][2][6]. Utrecht-coach Anthony Correia zag zijn defensie wankelen en wisselde al in de eerste helft zijn backs Siebe Horemans en Arthur Zagré [2]. Invaller Ángel Alarcón kopte vlak voor rust raak op aangeven van Marius Broholm [1][2][6]. Telstar antwoordde binnen twee minuten: Thórisson punterde de 3-1 binnen [1][2][6].
Karakter en beslissing na rust
FC Utrecht leek direct na rust op te krabbelen [1]. Yoann Cathline omspeelde zijn directe tegenstander en schoof in de 46e minuut knap de 3-2 binnen vanuit een moeilijke hoek [1][2][6]. De bezoekers drongen flink aan [1]. Telstar wachtte geduldig op de counter en sloeg genadeloos toe [1]. Thórisson behield het overzicht na een afgeslagen hoekschop en bediende Ar’jany Martha [1]. Martha bepaalde de stand in de 59e minuut koelbloedig op de definitieve 4-2 [2][6]. Na tien wedstrijden op rij zonder competitiezege pakte het team van Henk Brugge daarmee weer de volle buit [1][2].
Druk op Correia neemt flink toe
Voor de meegereisde supporters betekende de zondagmiddag een koude douche. Hun elftal leed een pijnlijke nederlaag tegen een ploeg die voor aanvang zestiende stond met slechts zes punten [7]. Utrecht verzuimde te profiteren van de concurrentie in speelronde elf van de Eredivisie [5][6]. De stoel van voormalig Telstar-oefenmeester Correia wankelt daardoor heviger dan ooit bij FC Utrecht [1][2]. Telstar bewees dat puur powervoetbal en werklust nog altijd wonderen verrichten op het hoogste niveau [2].