Het Parijs-doel verdwijnt definitief uit zicht nu het resterende koolstofbudget binnen twee jaar opraakt.
Den Haag, zondag, 8 november 2026. Klimaatwetenschappers waarschuwen voor magere jaren. De wereldwijde CO2-ruimte voor maximaal anderhalve graad opwarming is over twee jaar volledig verbruikt. Politieke tegenwind blokkeert snelle actie tijdens klimaattop COP31.
rekenen aan de realiteit
De rekenmeesters van het Planbureau voor de Leefomgeving winden er geen doekjes om [1][4]. Aan het begin van dit jaar 2026 bedroeg het resterende koolstofbudget voor maximaal 1,5 graad opwarming nog 130 gigaton CO2 [1][2][3]. Bij een jaarlijkse uitstoot van 40 gigaton blijft er na dit jaar nog 90 gigaton over [1][3]. Binnen pakweg twee jaar is de koek dus helemaal op [1][2][3]. Onderzoeker Detlef van Vuuren stelt vast dat het streefdoel uit Parijs niet meer haalbaar is [1][2]. De conferentie COP31 in Antalya begint morgen, maandag 9 november 2026, maar grote wonderen verwacht niemand [1][2][3]. Gastland Turkije schuift liever elektrificatie naar voren en vermijdt bindende afspraken over het uitfaseren van steenkool of gas [1][2][3]. Voor de burger betekent dit getreuzel vooral dat extremere weersomstandigheden en duurdere aanpassingen aan het eigen huis steeds dichterbij komen [GPT].
politiek schaakspel en diplomatieke stilstand
Op het wereldtoneel ontbreekt de politieke eensgezindheid [1][2][3]. De Verenigde Staten trokken zich eerder al terug uit het overleg en lieten een flinke leegte achter [1][2][3]. India stoot inmiddels op eigen houtje meer uit dan de voltallige Europese Unie en houdt de kolencentrales stevig aan het werk [7]. Europese beleidsmakers en nationale kabinetten presenteren ambitieuze wetten, maar de uitvoering stokt [1][7]. Van Vuuren benadrukt dat nationale regeringen nu echt moeten leveren in plaats van enkel doelen opstellen [7]. Ontwikkelingslanden eisen intussen miljarden aan klimaatfinanciering om hun economieën aan te passen [1][2][3]. Dat getouwtrek levert diplomatieke stroperigheid op waar u bij de lokale verkiezingen of in de nationale energierekening de gevolgen van voelt [GPT].
groene lichtpuntjes tussen de rook
Toch is het beeld niet uitsluitend somber [1][2]. PBL-onderzoeker Michel den Elzen wijst erop dat hernieuwbare energie wereldwijd veel sneller toeneemt dan modellen voorspelden [1][7]. De doelstelling om drie keer meer groene stroom op te wekken ligt goed op koers [7]. In China stijgt de uitstoot amper nog [1][2][3]. Het allersomberste IPCC-scenario van ongebreidelde opwarming is inmiddels van tafel geveegd [1][2][7]. Bovendien kan de uitstoot van de Europese Unie tussen 2024 en 2035 dalen met 44 procent [7]. Op COP31 inventariseert men de voortgang, al volgt de echte eindafrekening pas over twee jaar op COP33 in 2028 [1][2][3]. Tot die tijd blijft de energietransitie een zaak van kleine stapjes vooruit [GPT].