Nieuwe bufferzones rond onze natuur brengen de stikstofdoelen voor 2035 plotseling dichtbij.
Den Haag, zondag, 19 juli 2026. Eerst leek slechts veertig procent van onze natuur gered. Dankzij nieuwe bufferzones kan nu plotseling tachtig procent van de gebieden de strenge stikstofnormen voor 2035 halen.
De bezem door de stikstofcrisis
We schrijven juni 2026 als het kabinet met een flinke bezem door het stikstofbeleid gaat [1][2]. Waar we in 2024 nog dachten dat slechts veertig procent van onze kwetsbare natuur de doelen voor 2035 zou halen [1], gloort er nu plotseling hoop aan de horizon. Met de nieuwe plannen moeten we de wettelijke norm van 74 procent stikstofreductie ruimschoots aantikken [1]. Hoe? Door een flinke cirkel om de natuur te trekken. Rond vijftien cruciale gebieden zoals de Veluwe komt een bufferzone van duizend meter [1]. Andere kwetsbare plekken krijgen een zone van vijfhonderd meter [1]. Volgens het Nviro-model van expert Ton Brouwer van Gispoint kan hierdoor tot wel tachtig procent van de natuurgebieden opgelucht ademhalen [1]. Dat is een sprong van maar liefst 40 procentpunt ten opzichte van de sombere prognoses uit 2024! Brouwer presenteert de volledige cijfers overigens pas volgende week, in de week van 20 juli 2026 [1].
Onzekerheid voor boeren en politieke keuzes
De boeren krijgen zelf de regie over hoe ze die uitstoot verminderen, maar er zit een addertje onder het gras [1]. Er is namelijk grote onzekerheid over de financiële haalbaarheid van dure maatregelen zoals luchtwassers [alert! ‘financiële haalbaarheid voor boeren is nog onzeker’][1]. Daarnaast voert landbouwminister Jaimi van Essen een strenge grondgebondenheidsnorm in [3]. Vanaf 2035 mag een melkveehouder nog maximaal 2,6 grootvee-eenheden per hectare houden [3]. Dit is een puur politieke keuze van Van Essen zonder directe wetenschappelijke onderbouwing [3]. Om de pijn in veedichte gebieden te verzachten, trok de Taskforce Landbouw, Natuur en Stikstof op 17 juli 2026 alvast 215 miljoen euro uit de staatskas [3]. Dit leidt tot felle discussies op sociale media, waarbij critici zoals Alfred Slomp en boeren hun ongenoegen uiten richting coalitiepartners zoals Caroline van der Plas van de BBB [5].
Concreet geld naar de praktijk
Gelukkig blijft het niet alleen bij papierwerk en politiek gekrakeel. Er vloeit ook concreet geld naar de praktijk. Voor de ‘Aanpak Veluwe’ trok het Rijk op 17 juni 2026 al 300 miljoen euro uit [4]. De eerste Gelderse miljoenen zijn inmiddels onderweg naar Duiven [4]. Waterschap Rijn en IJssel bouwt daar vanaf medio september 2026 een gloednieuwe groengasinstallatie [4]. Dat scheelt straks direct 2.400 kilo stikstofoxiden per jaar [4]. Een mooi voorbeeld van hoe we met slimme techniek de natuur sparen en tegelijkertijd 2.650 huishoudens van gas voorzien [4]. Of de rest van de plannen net zo soepel verloopt, moet nog blijken. Het Planbureau voor de Leefomgeving moet de boel namelijk nog officieel doorrekenen [1].