Ondernemers bevriezen hun plannen door de Haagse zwalkkoers.
Den Haag, zondag, 13 september 2026. Bijna de helft van de Nederlandse ondernemers stelt investeringen uit. De boosdoener? Onzeker Haags beleid en verstikkende regels maken plannen voor de toekomst onmogelijk.
De hand op de knip in ondernemend Nederland
Nederlandse ondernemers bevriezen massaal hun plannen. Uit de PrinsjesdagPeiling van 11 september 2026 blijkt dat bijna 50% van de ondernemers hun investeringen voor het komende jaar uitstelt [1]. De boosdoener is het zwalkende overheidsbeleid vanuit Den Haag [1]. Maar liefst 60% van de ondernemers beoordeelt het huidige ondernemingsklimaat als slecht of zeer slecht [1]. Dit treft de gewone burger direct, want het midden- en kleinbedrijf (MKB) is verantwoordelijk voor circa 70% van de totale werkgelegenheid in ons land [2]. Als de motor van onze banenmachine weigert te investeren, merkt de consument dat snel genoeg in de eigen portemonnee [2][GPT].
Verstikkende regels en stijgende kosten
Ondernemers liggen wakker van torenhoge kosten en administratieve rompslomp. Maar liefst 94% van de bedrijven kampt met stijgende kosten, en de helft van de MKB-ondernemers kan deze simpelweg niet doorberekenen aan de klant [2]. Lobbyclubs VNO-NCW en MKB-Nederland wijzen daarnaast op hardnekkige problemen zoals netcongestie, trage vergunningen en een achterstallige infrastructuur [1]. Tel daar de loodzware verplichting bij op om zieke werknemers twee jaar lang door te betalen [1][2]. Voor kleine werkgevers is dat een financieel Russisch roulette, waardoor zij hun uitbreidingsplannen liever in de ijskast zetten [1][2].
Gezocht: een stabiele koers uit Den Haag
De frustratie over de politiek is enorm. Maar liefst 80% van de ondernemers is ontevreden over het landsbestuur, al is er een minieme verbetering te zien sinds het aantreden van het kabinet-Jetten [1]. Ondernemersorganisatie ONL eist nu harde maatregelen [2]. Zij willen dat het kabinet uiterlijk voor Prinsjesdag 2027 een structurele oplossing vindt voor de loondoorbetaling bij ziekte [2]. Ook pleiten ze voor een ’twee-voor-één-regel’: voor elke nieuwe wet moeten er twee oude verdwijnen [2]. Zonder deze ingrepen dreigt de economische groei stil te vallen, en dat kunnen we ons met de stijgende zorg- en veiligheidskosten simpelweg niet veroorloven [1][2].