Brussel betaalt de rekening maar Washington en Moskou bepalen de toekomst van Oekraïne.
Brussel, zondag, 25 oktober 2026. De Europese Unie financiert tachtig procent van de hulp. Toch sluiten de Verenigde Staten en Rusland de Europese leiders in november 2026 volledig uit bij vredesgesprekken in Abu Dhabi.
Onderhandelen zonder de geldschieter
De Europese belastingbetaler trekt de portemonnee wijd open. Brussel draagt op dit moment 80% van alle buitenlandse steun aan Oekraïne [1]. Toch schuift de Europese Unie niet aan bij de vredestafel. Rond 10 november 2026 starten Rusland, Oekraïne en de Verenigde Staten besprekingen in Abu Dhabi [2]. De Amerikaanse gezant Steve Witkoff reisde al op 20 oktober 2026 naar Oslo voor overleg met president Volodymyr Zelensky en sprak een dag later in Sint-Petersburg met Vladimir Poetin [1]. Het Kremlin ziet Europa niet als een neutrale scheidsrechter [3]. Europa koos vanaf de eerste dag onvoorwaardelijk partij [3]. De Amerikaanse president Donald Trump negeert Brussel net zo vrolijk en voert de regie liever zelf [3].
Brussel kijkt toe vanaf de zijlijn
De Noorse premier Jonas Gahr Støre en de Finse president Alexander Stubb spraken dinsdag 20 oktober 2026 nog met Zelensky [1][3]. Zij vormden een zeldzame Europese uitzondering [3]. Støre eiste meteen een grotere rol voor Europa [1]. De Europese Commissie bezweert dat er achter de schermen overleg loopt via eerdere contacten in Miami en Oslo [2]. Toch bepalen Moskou en Washington het tempo [2][3]. Hoogleraar Hendrik Vos stelt vast dat Trump de Unie simpelweg doodzwijgt [3]. Volgens hoogleraar Steven Van Hecke wachten Europese leiders liever de Amerikaanse tussentijdse verkiezingen van 3 november 2026 af [1][3]. Europa wil geen nieuwe vernederingen riskeren [3].
De rekening voor de burger
Voor de gewone burger betekent dit beleid vooral een fikse rekening zonder directe politieke zeggenschap. Europese leiders maakten al een steunlening van 90.000 billion euro vrij voor 2026 en 2027 [4]. Daarnaast ging 6.600 billion euro naar militaire bijstand via de Europese Vredesfaciliteit [4]. Buitenlandchef Kaja Kallas waarschuwt intussen voor blijvende dreigingen voor de voedselzekerheid [1]. Als Washington en Moskou de grenzen en veiligheidsregels op ons continent bepalen zonder Europese inspraak, draait Europa straks wel op voor de wederopbouw [1][2][4]. Wie alleen betaalt en niet meepraat, bestelt immers het menu niet maar krijgt wel de rekening gepresenteerd [GPT].