Het snelste passagiersschip ter wereld verhuist naar de zeebodem bij Florida.
Destin, donderdag, 12 november 2026. De roemruchte SS United States zonk afgelopen maandag naar 55 meter diepte. Het voormalige luxeschip vormt nu ’s werelds grootste kunstmatige rif voor vissen en sportduikers.
Nieuw leven op de Amerikaanse zeebodem
In de Verenigde Staten vond maandag 9 november 2026 een bijzondere operatie plaats voor de kust van Florida [1][4]. Omstreeks 20:40 uur Nederlandse tijd liepen de dekken van de iconische SS United States vol water [1]. Het schip zonk naar een diepte van 55 meter, circa 40 kilometer uit de kust van Destin [1][4][7]. Het bovenste dek bevindt zich nu op 18 meter onder het wateroppervlak [1][4][7]. Ook voor reislustige Nederlanders biedt dit unieke kansen. Duikfanaten uit ons land kunnen hier straks tussen de koraalformaties afdalen naar een gigant van maar liefst 302 meter lang [7], wat 24 meter langer is dan het vorige recordwrak USS Oriskany [7]. Dit 13,5 miljoen dollar kostende project creëert een bloeiend toevluchtsoord voor maritieme flora en fauna [7].
Van trans-Atlantische snelheidsduivel naar vissenparadijs
William Francis Gibbs ontwierp de oceaanstomer, die in 1952 debuteerde met een ongeëvenaard snelheidsrecord [1]. De overtocht van New York naar Southampton kostte destijds slechts drie dagen, tien uur en veertig minuten [1]. Het schip behaalde snelheden tot circa 70 kilometer per uur dankzij grootschalig gebruik van aluminium [1]. Hout was aan boord verboden wegens brandveiligheid, behalve in de mahoniehouten piano’s [1]. Beroemdheden zoals Marilyn Monroe, Coco Chanel en president John F. Kennedy voeren mee [1]. In 1963 vervoerde het vaartuig zelfs de wereldberoemde Mona Lisa [1]. De 7935 liter ijs en 227 kilo kaviaar van de eerste vaart [1] zijn inmiddels verleden tijd; nu voeden zich er zeedieren rond de stalen romp.
Grondige voorbereiding en historisch behoud
De autoriteiten troffen vooraf strikte milieumaatregelen [1]. Schadelijke stoffen en losse delen verdwenen [1]. Werklieden zaagden openingen van 3 bij 3 meter in de dekken en verwijderden ruim 400 patrijspoorten zodat het water snel binnenstroomde [4][7]. De kenmerkende 20 meter hoge schoorstenen kregen een plek op het droge voor een toekomstig museum [4][7]. Daarmee ging het maritieme erfgoed niet verloren [7]. De gigant lag decennialang weg te kwijnen aan een kade in Philadelphia [4][7]. Vandaag, donderdag 12 november 2026, biedt het wrak juist een veilige haven voor vissen en vormt het een trekpleister voor duikers wereldwijd [1][7].