Nederland glijdt verder weg op de wereldranglijst voor gelijke kansen tussen man en vrouw.
Den Haag, donderdag, 17 september 2026. Ons land zakt naar de 46e plaats op de wereldranglijst voor gendergelijkheid. In dit slakkentempo is de kloof tussen man en vrouw pas in 2146 gedicht.
Nederland glijdt weg uit de Europese top
In Amsterdam en de rest van Nederland is het pijnlijk duidelijk geworden: we zakken door het ijs op het gebied van gendergelijkheid [1]. Het World Economic Forum publiceerde op woensdag 16 september 2026 zijn nieuwste wereldwijde rapport [3]. Nederland keldert dit jaar naar de 46e plaats op de ranglijst [1][2]. Dat is een daling van 3 plekken vergeleken met vorig jaar, toen ons land ook al vijftien plaatsen inleverde [2]. Terwijl koploper IJsland voor de zeventiende keer op rij de lijst aanvoert, bungelt Nederland nu net boven Zimbabwe [2]. Als we in dit slakkentempo doorgaan, is de kloof tussen man en vrouw in ons land pas in het jaar 2146 volledig gedicht [1].
De politiek en de portemonnee als boosdoeners
Waar gaat het nu precies mis? Aan de schoolbanken ligt het niet, want op het gebied van onderwijsniveau delen we de eerste plaats [2]. Het echte pijnpunt ligt bij de politieke macht en de portemonnee [1][2]. Hoewel het aantal vrouwelijke Kamerleden met 4 procent steeg, nam het aantal vrouwelijke ministers juist af [1]. Ook heeft Nederland nog nooit een vrouwelijke premier gehad [2]. Volgens hoogleraar Henk Volberda van de Universiteit van Amsterdam zijn we simpelweg teruggevallen [1][2]. In sectoren waar veel vrouwen werken, liggen de lonen doorgaans lager [1]. Bovendien bekleden mannen in Nederland nog altijd 70 procent van alle leidinggevende functies [1].
Tijd voor een ministerie van Vrouwenzaken?
Andere Europese landen laten zien hoe het wél moet. In Noorwegen en Finland stimuleren overheden een eerlijke zorgverdeling en bieden ze goedkope kinderopvang [1]. Noorwegen verplicht beursgenoteerde bedrijven zelfs om besturen voor minimaal 40 procent uit vrouwen te laten bestaan [1]. Volberda adviseert het kabinet om snel met meetbare doelen te komen [1]. Denk aan harde quota voor topfuncties en de oprichting van een ministerie van Vrouwenzaken [1]. Want zeg nu zelf: wilt u echt tot het jaar 2146 wachten op gelijke kansen op de werkvloer [1]?