Jonas Phijffers snelt na twee slapeloze nachten verrassend naar historisch brons en een nieuw Nederlands record op de 400 meter.
Birmingham, donderdag, 13 augustus 2026. De 23-jarige Jonas Phijffers pakt sensationeel EK-brons in Birmingham. Ondanks een slechte voorbereiding verpulvert de atleet het Nederlands record op de 400 meter met een tijd van 44,41 seconden.
Historische stunt in Birmingham
De 23-jarige Jonas Phijffers uit Hellendoorn heeft op woensdagavond 12 augustus 2026 voor een enorme stunt gezorgd op de EK atletiek in Birmingham [1][2]. In een bloedstollende finale op de 400 meter snelde hij naar de bronzen medaille in een fabelachtige tijd van 44,41 seconden [1][2]. Hiermee verpulverde hij het Nederlandse record van Liemarvin Bonevacia, dat sinds 2021 op 44,48 seconden stond [2]. De Britse thuisfavoriet Matthew Hudson-Smith greep met overmacht het goud in 44,17 seconden [2][4]. Het zilver ging vlak voor de neus van Phijffers naar de Fransman Muhammad Abdallah Kounta, die met 44,40 seconden exact 0.01 seconde sneller was [2][4].
Slapeloze nachten en een recordregen
Zijn sensationele eindsprint is extra bizar na twee dramatische, slapeloze nachten voorafgaand aan de race [1][3]. Phijffers gaf na de finish eerlijk toe dat hij vooraf de slechtste dag ooit voelde [1]. Toch liep hij in de finale maar liefst 0.22 seconde sneller dan zijn kersverse persoonlijke record van 44,63 seconden, dat hij een dag eerder op 11 augustus 2026 in de halve finale had neergezet [2][5]. De nuchtere Overijsselaar, die in Apeldoorn traint onder Betty Hofmeijer, bewijst hiermee dat hij over een ijzersterke wedstrijdmentaliteit beschikt [1]. Eerder deze week, op maandag 10 augustus, pakte hij ook al brons met de gemengde estafetteploeg op de 4x400 meter [2].
In de voetsporen van legenden
Met deze individuele plak treedt Phijffers in de voetsporen van historische voorgangers [2]. Hij is pas de derde Nederlandse man ooit met een individuele EK-medaille op deze afstand, na Liemarvin Bonevacia in 2016 en 2024, en Karl Baumgarten in 1938 [2]. Terwijl de Nederlandse atletiekfans nog nagenieten van dit succes, kijkt de concurrentie nu al met angst en beven naar deze ‘ruwe diamant’ [1]. Phijffers laat zien dat je zelfs zonder slaap de sterren van de hemel kunt lopen en dat belooft veel voor de toekomst [1][3].