Fransen hoeven voor hulp bij zelfdoding voortaan niet meer naar het buitenland te reizen.

Parijs, donderdag, 16 juli 2026. Gisteren nam het Franse parlement de historische wet voor hulp bij zelfdoding aan. De regering passeerde de weigerachtige Senaat om dit recht voor ongeneeslijk zieken te regelen.
Een historische Franse stap
Gisteren, op woensdag 15 juli 2026, hakte de Franse Assemblée Nationale eindelijk de knoop door [3]. Met een krappe meerderheid van 291 tegen 241 stemmen stemde het parlement voor de nieuwe wet [1][3]. Dat is een verschil van exact 50 stemmen. Frankrijk sluit zich hiermee aan bij een selecte groep landen waar patiënten zelf hun levenseinde mogen regisseren [2]. Voorheen moesten wanhopige Fransen nog uitwijken naar buurlanden zoals België of Zwitserland [1]. Voor ons in Nederland is dit nieuws uiterst interessant. Terwijl wij al decennia gewend zijn aan onze eigen euthanasiewetgeving [GPT], laat deze Franse stap zien hoe de ethische grenzen in Europa langzaam maar zeker verschuiven [GPT].
Wie mag, en hoe werkt het?
De Franse wet stelt wel loodzware eisen. Alleen meerderjarige Fransen of langdurige inwoners komen in aanmerking [3][4]. Je moet lijden aan een ongeneeslijke, dodelijke ziekte en ondraaglijke fysieke pijn ervaren [1][3][4]. Psychisch lijden alleen is dus niet genoeg [4]. Ook minderjarigen en mensen met vergevorderde dementie vallen buiten de boot [4][5]. Het uitgangspunt is dat de patiënt het dodelijke middel zelf inneemt [1][5]. Kan dat fysiek echt niet? Dan mag een arts of verpleegkundige helpen via de euthanasie-route [1][4][5]. En ja, de Franse zorgverzekering betaalt de hele procedure netjes terug [4].
Tegenwind en de volgende stappen
Natuurlijk is er ook felle tegenwind. Franse bisschoppen spreken van een ’ernstige breuk’ met het verleden [3]. Zelfs de bekende schrijver Michel Houellebecq uitte vlak voor de stemming nog zijn felle kritiek [5]. Toch lijkt de trein niet meer te stoppen. Premier Sébastien Lecornu legt de wet nu voor aan de Constitutionele Raad, die zestig dagen de tijd heeft voor een grondwetstoets [1][3]. Daarna heeft president Emmanuel Macron vijftien dagen om de wet officieel te ondertekenen [3]. Het Franse zorglandschap gaat hiermee definitief op de schop [2][3].