Minister Paul hield haar besluit over arbeidsmigranten bewust geheim tot na de verkiezingen.
Den Haag, donderdag, 6 augustus 2026. Interne mailtjes bewijzen het. Oud-minister Mariëlle Paul hield een belangrijk besluit over de bescherming van arbeidsmigranten bewust achter tot de stembussen gesloten waren.
Het uitgestelde besluit
De kern van de zaak draait om de portemonnee van de arbeidsmigrant en de macht van de werkgever [1]. Oud-minister Eddy van Hijum wilde een streep zetten door een regeling waarmee bazen tot 25 procent van het minimumloon mogen inhouden voor huisvesting [1]. Dit voordeel voor werkgevers zou vanaf 1 januari 2026 stapsgewijs verdwijnen [1]. Maar Mariëlle Paul, die na de val van het kabinet-Schoof aantrad als demissionair minister van Sociale Zaken, besloot dit plan te schrappen [1]. Zij vreesde dat migranten anders de dupe zouden worden van de krappe woningmarkt [1]. Dit gevoelige besluit maakte zij pas bekend op 30 oktober 2025, exact één dag na de Tweede Kamerverkiezingen [1].
Wat de interne mailtjes onthullen
Achter de schermen was de kogel al veel langer door de kerk. Ambtenaren wisten op 30 september 2025 al van het besluit en de sociale partners werden op 1 oktober geïnformeerd [1]. Begin oktober lag de brief aan de Tweede Kamer in feite klaar voor verzending [1]. Interne mailtjes, in handen van NRC, laten zien dat er bewust is gewacht [1][2]. Op 20 oktober mailden ambtenaren dat ‘M’ (minister Paul) had besloten de brief pas na de verkiezingen te versturen [1]. Een dag later schreef een andere ambtenaar dat de minister wilde wachten met de communicatie over het stopzetten van de afbouw [1]. Een strategische zet om het hete hangijzer over de verkiezingen heen te tillen.
Boze Kamer, geen gevolgen
Deze timing leidde tot grote ergernis in de Tweede Kamer [1][3]. Paul noemde de gang van zaken achteraf zelf ‘onhandig’, maar hield vol dat het besluit ambtelijk simpelweg nog niet eerder rond was [1][3]. Ondanks de politieke verontwaardiging greep de Kamer uiteindelijk niet in [1]. Een motie om het oorspronkelijke plan van Van Hijum alsnog uit te voeren kreeg geen meerderheid [1]. Voorlopig verandert er dus niets: werkgevers mogen nog altijd een kwart van het minimumloon inhouden voor de huur van een slaapplek [1]. Het politieke stof daalt neer, maar de kritiek op de Haagse transparantie blijft actueel [GPT].