We vinden andere fietsers levensgevaarlijk, maar onszelf een wonder op wielen.
Utrecht, donderdag, 17 september 2026. Ruim tachtig procent van de Nederlanders voelt zich onveilig op het fietspad. We ergeren ons kapot aan anderen met oortjes, maar vinden ons eigen rijgedrag gelukkig volkomen vlekkeloos.
Gevaar op het fietspad in Breda en daarbuiten
In Breda en op de rest van de Nederlandse fietspaden is het tegenwoordig dringen geblazen [1]. Uit een gisteren, op woensdag 16 september 2026, gepubliceerd onderzoek van verzekeraar Univé onder 1.088 Nederlanders blijkt dat ruim 80 procent van de fietsers zich onveiliger voelt op het fietspad dan enkele jaren geleden [1][2]. We delen het asfalt immers steeds vaker met snelle e-bikes, brede bakfietsen en hippe fatbikes [1]. Maar wie veroorzaakt nu eigenlijk al die gevaarlijke situaties? Dat is volgens de fietser steevast de ander. Maar liefst 93 procent van de ondervraagden vindt zichzelf namelijk een veiligere fietser dan de rest van het land [2].
De oortjesparadox en de blinde vlek
De absolute nummer één ergernis is de fietser met oortjes of een koptelefoon op. Maar liefst 89 procent van de Nederlanders ziet deze muzikale weggebruikers als een serieus risico voor de verkeersveiligheid [1][2]. Ze letten simpelweg minder goed op, zo is de algemene opinie [1]. Maar zet diezelfde Nederlander zelf een koptelefoon op tijdens de rit? Dan krimpt het gevaarsgevoel plotseling als sneeuw voor de zon; slechts 33 procent geeft toe dan zelf minder alert te zijn [1]. Verkeerspsycholoog Dick de Waard van de Rijksuniversiteit Groningen verklaart dit gedrag nuchter: we overschatten onszelf chronisch en denken altijd dat waarschuwingscampagnes voor de buurman bedoeld zijn [2].
Anderen doen het altijd fout
Ook de omgang met kwetsbare ouderen toont deze menselijke blinde vlek aan. Hoewel 80 procent van de ondervraagden zegt zelf netjes het fietsgedrag aan te passen voor een fietser van 70 jaar of ouder, vindt 66 procent dat ánderen hier veel te weinig rekening mee houden [1]. Ondertussen lapt één op de vijf fietsers de verkeersregels bewust of onbewust aan de laars [1][2]. Volgens De Waard helpt collectief leren ons niet verder, want daar zijn we simpelweg heel slecht in [2]. De beste oplossing voor de veiligheid is volgens hem dan ook heel praktisch: zorg voor meer fysieke ruimte op het fietspad zodat we elkaars fouten makkelijker kunnen corrigeren [2].