Honderden Oekraïense soldaten ontvluchten hun militaire training in Duitsland om niet naar het front te hoeven.
Berlijn, donderdag, 20 augustus 2026. Honderden Oekraïense militairen deserteren tijdens hun legertraining in Duitsland. Ze vragen asiel aan om de loopgraven te ontwijken, ondanks de dreiging van twaalf jaar cel in hun thuisland.
Duitse oefenterreinen als vluchtroute
Duitsland, onze directe oosterbuur, kampt met een opmerkelijk defensieprobleem dat ook voor Nederland grote gevolgen kan hebben voor het asiel- en veiligheidsdebat [GPT]. Sinds de Russische invasie in 2022 trainde de Duitse Bundeswehr circa 29.000 Oekraïense militairen op zo’n zestig locaties [3]. Maar de animo voor de loodzware frontlinie daalt drastisch [6]. Inmiddels zijn honderden van hen tijdens deze trainingen gedeserteerd en spoorloos verdwenen [1][2][3][4]. Alleen al in de deelstaat Saksen-Anhalt, onder andere op het oefenterrein in Altengrabow, smeerden ruim tachtig soldaten hem [2][3][4]. Ze ruilen de militaire dril liever in voor een onzeker, maar veiliger bestaan in West-Europa [6].
Geen automatische opvang maar de asielmolen in
Normaal gesproken vallen Oekraïense oorlogsvluchtelingen onder een soepele Europese beschermingsregeling [1][2]. Voor deze weggelopen militairen geldt dat voordeeltje echter niet [1][2][4]. De EU besloot in juni 2026 zelfs, op nadrukkelijk verzoek van Kiev, om mannen in de dienstplichtige leeftijd uit te sluiten van deze automatische opvang [1]. Wat doen de deserteurs dan? Ze vragen regulier asiel aan [1][4]. Zo’n procedure rekt de boel al snel met een jaar of langer op [3][4]. Zolang de asielaanvraag loopt, is de kans op uitlevering naar hun thuisland minimaal [4]. En dat is maar goed ook voor hen, want in Oekraïne riskeren ze tot wel twaalf jaar celstraf wegens desertie [2][5].
De omslag aan het front
De motivatie onder de rekruten brokkelt simpelweg af [6]. Waar Duitsland in het begin van de oorlog nog zeer gemotiveerde vrijwilligers ontving, krijgt het nu steeds vaker onervaren mannen over de vloer die onder dwang zijn gerekruteerd [2]. Sommige deserteurs ontvluchten slechte officieren, anderen willen gewoon herenigd worden met hun gezinnen die al in Europa wonen [4]. Voor Nederland en de rest van de EU legt dit een pijnlijk dilemma bloot over de houdbaarheid van de steun [GPT]. Een asielprocedure opstarten blijkt voor deze mannen in elk geval effectiever dan camoufleren in het bos [4][GPT].