Een achtergelaten viskist redt een vermiste tiener na zes barre dagen in de wildernis.
Brisbane, donderdag, 12 november 2026. Een 17-jarige jongen overleefde bijna een week in de ruige Australische natuur op enkel beekwater en chips. Reddingswerkers vonden hem gisteren levend dankzij een opgemerkte viskist.
australisch kampeeravontuur loopt bijna fataal af
In Australië verdween de zeventienjarige William op vrijdag 6 november 2026 in de dichte wildernis van Victoria, zo’n 185 kilometer ten oosten van Melbourne [1][4]. De tiener zette met een vriend een tent op nabij Walhalla [1][4]. Hij liep even terug naar de plek waar zijn moeder hem had afgezet om de laatste spullen te halen [1][4]. Hij keerde nooit terug [1][4]. Zonder telefoon, zonder degelijke voorraden en gehuld in slechts een korte broek en werkschoenen raakte de jongen het spoor volledig bijster [1][4]. Na een valpartij over een rotswand kwam hij vast te zitten bij een beekbedding [1][3]. Het incident toont ook Nederlandse vakantiegangers en natuurliefhebbers hoe verraderlijk een eenvoudige wandeling zonder navigatie of beschermende uitrusting kan worden [GPT].
chips, beekwater en een visgereidoos
De tiener overleefde bijna een week op niet meer dan beekwater, een zakje chips en handdoeken om zich ’s nachts tegen de vrieskou te beschermen [1][2]. Meer dan honderd reddingswerkers, helikopters, speurhonden en duikers kampten zes dagen lang met het onherbergzame terrein [2][3]. De redding kwam uiteindelijk uit de lucht [1][4]. Bemanningsleden van een politiehelikopter zagen donderdagochtend een visgereidoos liggen, hemelsbreed zo’n 2 kilometer van de kampeerplek vandaan [1][3][4]. Vlakbij lag William bij de rivierbedding [1][3][4]. Hij schrok wakker van het kabaal van de wieken en stak direct zijn duim op [3].
hereniging met een knipoog
Hulpverleners takelden William aan boord van de helikopter en gaven hem direct een donut en een fles water [2][3]. Vervolgens brachten zij hem ter controle naar het regionale ziekenhuis Latrobe [2][3]. Wonder boven wonder hield de jongen enkel schrammen, vermoeidheid en een flinke zonnebrand over aan zijn barre tocht [1][3]. Zijn moeder Elizabeth Barkley sloot haar zoon direct in de armen [1][4]. Ze grapte dat hij nu levenslang huisarrest krijgt en voorlopig de deur niet meer uit komt [1][2][4]. Wie straks op reis gaat naar de ruige natuur weet in elk geval: verlies nooit je proviand, je oriëntatie of je humor uit het oog [GPT].