Bijna elk jong kind in Gaza is doodziek en hulp wordt opzettelijk tegengehouden.

Gaza-Stad, donderdag, 8 oktober 2026. Maar liefst 84 procent van de jonge kinderen in Gaza werd de afgelopen maanden ziek. Volgens Dokters van de Wereld blokkeert Israël bewust hun herstel en de broodnodige medische hulp.
Ziekte teistert de Gazastrook
In de Gazastrook is de situatie voor de allerkleinsten momenteel rampzalig [1]. Waarom raakt dit u in Nederland? Nederlandse hulporganisaties en gulle gevers sturen miljoenen aan steun, maar ter plekke stort de zorg volledig in [1][2]. Een nieuw rapport van Dokters van de Wereld toont aan dat maar liefst 84 procent van de kinderen onder de vijf jaar in de periode van juli tot en met september 2026 kampte met koorts, diarree of huidaandoeningen [1]. Ook 57 procent van de zwangere vrouwen en jonge moeders leed aan deze makkelijk te voorkomen klachten [1]. De ellende is tastbaar en de impact op de internationale gemeenschap is enorm [2].
Blokkades en hongersnood
Het herstel van deze patiënten wordt volgens de hulporganisatie opzettelijk ondermijnd [1]. De aanvoer van medische apparatuur en medicijnen is door Israëlische blokkades en strenge invoerregels uiterst moeilijk [1]. Ondertussen heerst er een hongersnood die meer dan 500.000 mensen treft [2]. Dokters van de Wereld behandelde tot en met 7 oktober 2026 in totaal 1991 kinderen, zwangere vrouwen en jonge moeders tegen ondervoeding [1]. Maar liefst 90 procent van de ondervraagden leeft in constante angst door voedselonzekerheid [1]. Sommige gezinnen moeten zelfs noodgedwongen diervoeding eten of bladeren koken om te overleven [2].
Zorg onder vuur
Hulp verlenen is bovendien levensgevaarlijk geworden. De Wereldgezondheidsorganisatie registreerde tussen 1 januari en 31 augustus 2026 al 45 aanvallen op de gezondheidszorg, waarbij 10 hulpverleners omkwamen [1]. Naast fysieke klachten is de psychologische schade gigantisch; ruim een miljoen kinderen in Gaza hebben mentale ondersteuning nodig [3]. Terwijl de VN-onderzoekscommissie de situatie inmiddels als genocide classificeert [2], blijft de vraag hoe lang de wereld, inclusief Nederland, nog lijdzaam kan toezien [2][3].