Erasmusschutter Fouad L. vecht zijn levenslange straf aan voor het gerechtshof.
Den Haag, donderdag, 12 november 2026. Vandaag start het hoger beroep. Zowel Fouad L. als justitie wil van levenslang af. Deskundigen zien een stoornis. De moordenaar eist tbs-behandeling in plaats van uitzichtloze opsluiting.
Spanning in de Rotterdamse rechtszaal
In Rotterdam buigt het gerechtshof zich vanaf vandaag, donderdag 12 november 2026, opnieuw over de gruwelijke schietpartijen van 28 september 2023 [1][2]. De 35-jarige Fouad L. schoot toen zijn buurvrouw Marlous (39), haar dochter Romy (14) en docent Jurgen Damen (43) dood [1][2][6]. Ook stichtte hij brand in zijn woning en in het Erasmus MC [2][5]. Vorig jaar legde de rechtbank hem een levenslange gevangenisstraf op [1][2]. Vandaag zat L. in de extra beveiligde zaal tegenover de nabestaanden [1][3]. Hij stelde meteen dat hij niet in beroep was gegaan als hij eerder zijn verhaal had mogen doen: “Ik kan het in tien minuten uitleggen” [5][6][7]. Voor gewone burgers toont deze zaak hoe dun de lijn is tussen maatschappelijke veiligheid en de juridische afhandeling van dodelijk geweld [GPT].
Strijd tussen celstraf en tbs
Opvallend genoeg willen zowel de dader als het Openbaar Ministerie van die levenslange straf af [1][2]. Justitie eiste eerder dertig jaar cel plus tbs met dwangverpleging en houdt vast aan die combinatie [1][2][5]. Advocaat Theo Hiddema verdedigt L. en stuurt juist aan op een lagere celstraf met tbs of zelfs directe opname in een zwaarbeveiligde kliniek [1][2][3]. Deskundigen van het Pieter Baan Centrum zagen namelijk een duidelijke autismespectrumstoornis [1][2]. L. sprak zelf kil over een dwingende “partitie” in zijn hoofd en noemde de moorden de uitvoering van een recept [1][2][3]. De rechtbank veegde dat destijds van tafel vanwege zijn grondige voorbereiding [6][7]. De maatschappelijke vraag raakt iedereen: sluiten we daders voor altijd op achter slot en grendel, of behandelen we een gevaarlijke stoornis om herhaling te voorkomen [2][GPT]?
Zware dagen op weg naar de uitspraak
Voor de nabestaanden voelt dit proces als een bittere herhalingsoefening [1][3]. Zij hadden deze zwarte bladzijde liever definitief omgeslagen [1][2]. Het megaproces telt zes zittingsdagen in Rotterdam [2][3]. Het Openbaar Ministerie maakt op 23 november 2026 de officiële strafeis bekend [1][2]. Het gerechtshof doet vervolgens op 16 december 2026 definitief uitspraak [1][2]. Dan wordt duidelijk of de rechtspraak kiest voor levenslange opsluiting of een intensief behandeltraject [2][GPT].