Duitsland stuurt weer migranten terug naar Italië en dat zorgt voor een flinke diplomatieke ruzie.
Berlijn, donderdag, 13 augustus 2026. Vanaf 19 augustus stuurt Berlijn weer asielzoekers terug. Rome weigert pertinent mee te werken en beweert simpelweg dat er helemaal geen migranten zijn om op te vangen.
Duitse daadkracht stuit op Italiaanse onwil
In Duitsland en Italië is een felle diplomatieke ruzie uitgebroken over de terugkeer van asielzoekers [1]. Dit conflict is ook voor de lezer in Nederland ontzettend belangrijk [GPT]. Als de Europese Dublin-regels namelijk niet meer functioneren, stokt de doorstroom en blijft de asieldruk in Nederland onverminderd hoog [GPT]. Duitsland wil de overdrachten naar Italië en Griekenland nu snel hervatten onder het nieuwe EU-migratiepact dat op 12 juni 2026 van start ging [1][3]. De Duitsers plannen de eerste overdracht al op 19 augustus 2026: een 22-jarige Somalische vrouw moet dan vanuit een opvangcentrum in Beieren terugvliegen naar Italië [1].
Geen migranten om terug te nemen
Italië weigert echter botweg mee te werken en beweert simpelweg dat er “geen Dublin-migranten zijn om terug te nemen” [1][2]. De Italiaanse regering stelt dat migranten die vóór 12 juni 2026 zijn vertrokken als afgehandeld gelden [1]. Rome weigert tot nu toe elk verzoek; van de eerste twaalf overnameverzoeken wees Italië er nul toe [1][3]. Dat is een flink verschil met de daadwerkelijke cijfers: in 2025 ontving Italië 24.152 inkomende verzoeken en stuurde er zelf slechts 5.279 uit [4]. Dat geeft een verschil van 18873 verzoeken die Italië destijds moest verwerken [4]. Het Duitse Ministerie van Binnenlandse Zaken reageerde gisteren, op 12 augustus 2026, verbaasd over alle Italiaanse ophef en benadrukte dat de samenwerking voorheen prima liep [1][5].
Europese regels versus politieke spelletjes
De Europese Commissie tikt Italië inmiddels op de vingers: een lidstaat mag een overdracht wettelijk niet weigeren en mag hooguit een andere datum voorstellen [1]. Maar Rome dreigt de boel verder te escaleren [1]. Zij eisen dat Duitsland migranten opneemt die door Duitse NGO-schepen uit de Middellandse Zee worden gevist [1][5]. Zolang de Zuid-Europese landen dwarsliggen, blijft het Europese asielkaartenhuis wankelen [GPT]. Voor de Nederlandse asielpraktijk betekent dit dat het terugsturen van migranten naar het land van eerste aankomst voorlopig een papieren werkelijkheid blijft [GPT].